اعزام نیروی تازه نفس؛ تقویت یا تضعیف مورال؟

ابوصهیب حقانی
در حالیکه بارک اوباما در واپسین روزهای ریاست جمهوری اش در امریکا قرار دارد و تا کمتر از دو هفته دیگر در تاریخ امریکا نام دومین رئیس جمهور شکست خورده ایالات متحده امریکا در جنگ طولانی مدت این کشور در افغانستان را به نام خود ثبت خواهد کرد و از آنجائيکه اوباما صراحتا در یکی از همایش های نظامی در جمع نیروهای حربی خود به شکست در برابر مجاهدین امارت اسلامی در افغانستان اعتراف کرده است؛ اما ظاهرا وی سخت تحت فشار جنرال های جنگ طلب و مستشاران نظامی امریکایی که سود و منافع شخصی شان در تداوم سیاست های جنگ طلبانه خارج از مرزهای امریکاست؛ قرار گرفته که با وجود اعترافات صریح او و کارشناسان امور نظامی امریکا مبنی بر ناکارآمد بودن جنگ افغانستان بازهم می پذیرد در قالب نیروی تازه نفس، سرباز به افغانستان بفرستد تا به گمان غلط شان جلوی تصرف شهر لشگرگاه مرکز ولایت هلمند به دست مجاهدین را گرفته و به نوعی مورال نیروهای رژیم کابل را تقویت کنند؛ اما فی الواقع این خود چیزی جز تکرار شکست و حماقت امریکا تعبیر نمی شود.
از منظر کارشناسی نظامی فرستادن ۳۰۰ نیروی اعزامی امریکا در قالب نیروی تازه نفس به هلمند، در طولانی ترین جنگ تاریخ امریکا برای تقویه مورال نظامی عساکر خارجی و یا عساکر مزدور داخلی هرگز به معنای تقویت مورال صفوف شکست خورده و یا ترمیم آنها در مقابل هجمات مجاهدین کار درستی نیست بلکه نوعی قبول شکست است و یا چاره جویی بخاطر آرام کردن افکار عمومی در داخل و خارج سیاست های امریکا، و اینکه رئيس جمهور اوباما نمی خواهد در این واپسین روزهای ریاست جمهوری خود، حداقل به عنوان ناکام ترین کارنامه شکست، شاهد تصرف شهر لشکرگاه به دست مجاهدین باشد؛ چیزی که اگر رخ بدهد موجب افتضاحات تاریخی برای وی و حزب دیموکرات در امریکا گردیده و تبعات منفی آن در آینده بسیار خواهد بود؛ اما اگر اوباما این نیروی تازه نفس و بی روحیه را به هلمند بفرستد و نتواند معادلات نظامی را در این ولایت تغییر دهد یا جلوی حملات منسجم مجاهدین را بگیرد؛ این کار در واقع تبدیل به شکست تلخ تری خواهد شد که امریکا با ریاست جمهوری بارک اوباما تجربه خواهد کرد. ان شاء الله العزیز.
۳۰۰ نیروی جنگی که امریکا همین اکنون به هلمند افغانستان اعزام کرده است؛ ولایتی که روز به روز به فضل و نصرت الله متعال، مجاهدین غیور امارت اسلامی حلقه محاصره بر مرکز ولایت را تنگ تر می سازند و اکثر ولسوالی های آن به تصرف مجاهدین در آمده و مجاهدین با مورال و روحیه قوی و پیروزمندانه در حال پیشروی هستند ان شاء الله چیزی جز شکست تاریخی برای امریکایی ها در پی نخواهد داشت؛ چنانکه هزاران نیروی امریکایی و انگلیسی در این ولایت با شکست های غیرقابل جبران مواجه گردیدند و با ذلت و رسوایی هر چه تمام تر مجبور به شکست و فرار شدند این تعداد اندک نیرو نیز کاری از پیش برده نمی تواند؛ چرا که اینک در میدان های نظامی ولایت هلمند مجاهدین دست بالا را داشته و با روحیه و انگیزه قوی تر به مبارزه می پردازند؛ شکی در این نیست چون هجمات مجاهدین در ولایت هلمند بسیار است این تعداد نیرو نه اینکه باعث تقویه روحیه و مورال اشغالگران و نیروهای مزدور رژیم کابل نمی شود بلکه بیشتر خود این تعداد نیرو سبب دلهره و ترس بیشتر می گردد و آنها با خود یکی چار تا کرده خوب می فهمند وقتی هزاران نیروی تا دندان مسلح خارجی و داخلی در وقتیکه مجاهدین نسبت به آن ها در شرایط مناسب قرار نداشتند در برابر مجاهدین شکست خوردند اکنون که دست بالا را مجاهدین داشته و روحیه پیروزمندانه آنان به پیشرویهای اندک نظامی قناعت ندارند؛ مسلما چیزی جز شکست و نکبت برای سربازان امریکایی و نیروهای بزدل افغانی در پی نخواهد داشت و هیچگونه چانس پیروزی و کامیابی را امید ندارند.
بارک اوباما، شاید با اعزام این نیروی ۳۰۰ نفره آخرین تیر ترکش خود را به سوی افغانستان کشید و گرچه خودش به یقین می دانست که این آخرین تیر او نیز به سنگ خورده یا به خطاء می رود؛ اما چاره جز آن ندید؛ و یا به احتمال زیاد نوعی گوشزد به جانشین بعد از خودش (ترمپ) کرده باشد که این جنگ بی فایده است و اعزام نیروهای تازه نفس؛ همان کاری که او بارها پس از پایان ۲۰۱۴ م انجام داد هیچ نفعی به امریکا و آینده اش نداشته و اینکه در کل هر اعزام نیروی تازه، باعث تجدید قوا و قوی تر شدن عزم مجاهدین در مقابل متجاوزین را به دنبال دارد و باید دیر یا زود این جنگ خاتمه پیدا کند؛ اوباما با این کار به جانشین خود فهماند که ناکام ترین گزینه در جنگ افغانستان گزینه نظامی است و تداوم اشغالگری هرگز به سود امریکا نبوده بلکه آبروی این کشور را در سطح جهان بیش از پیش برده و مایه شرم و یاس فراوان برای ایالات متحده امریکا می شود؛ لذا اگر ريئس جمهوری بعدی امریکا که تا چند روز دیگر اختیارات کل کشور را به دست می گیرد می خواهد کاری برای حفظ حیثیت باقیمانده امریکا انجام دهد این است که در مورد تداوم گزینه جنگ در افغانستان حتما تجدید نظر کرده و راه های بیرون رفت از این کشور را تعقیب و بررسی کند.
به امید افغانستان خالی از اشغالگران خارجی و مزدوران داخلی.

مطالب مرتبط