سلسلهء غزوات (۱۳) جنگ بدر

روند قتال وپیکار:
۱ ـ مسلمانان پيش از آغاز جنگ اقدامهاى زير را انجام دادند:
الف ـ رسـول الله (صلی الله علیه وسلم )جـايگاهى مشرف به ميدان جنگ انتخاب و مقر فرماندهى خود را در آن بنا كرد و نگهبانهايى را براى حفاظت آن تعيين فرمود.
ب ـ جنگ جویان وپیکار جویان اسـلامـى بـا شـيـوه صـف مـى جـنـگـيـدنـد و رسـول الله (صلی الله علیه وسلم ) پـس از آنـكـه به يارانش قوّت قلب داد و آنان را به پايدارى در جنگ تشويق وتحریض كـرد، صـفـوف آنـهـا را مـنـظـم ساخت ؛ و فرمان داد، هنگام تهاجم مشركان با صفوف پيوسته در مـوضـع خـود ثـابـت بـمانند؛ و چنين گوشزد كرد: (اگر در محاصره دشمن قرار گرفتيد، تير بارانشان كنيد و تا هنگامى كه اجازه نيافته ايد، هجوم نبريد).
ج ـ مسلمانان عبارت (اَحد….اَحد) را به عنوان رمز شناسايى و شعار جنگى خود انتخاب كردند.
۲ ـ روش وشـيـوه صـف كـه مـسـلمـانـان بـرطبق آن مى جنگيدند از دو خصوصیت  و ويژگى يعنى داشتن مقر فرماندهى كل و وحدت فرماندهى برخوردار بود. اين روش و شيوه تا آن زمان ميان اعراب ناشناخته بود.
۳ ـ مـشركان ازروش و شيوه جنگ و گريز استفاده مى كردند، از اين رو فرماندهى واحدى نداشتند؛ و نه به صورت مجموعه اى يكپارچه ، بلكه جداگانه و انفرادى مى جنگيدند.
۴ ـ جـنـگ از سـوى مـشـركان آغاز گشت . به اين ترتيب كه شخصى به نام اَسوَد مخزومى سوى حـوضـى كه مسلمانان ساخته بودند هجوم برد و گفت : (با خدا عهد مى كنم كه يا از حوض آنان بنوشم يا آن را ويران كنم يا جان بر سر اين كار نهم .) افسر رشيد اسلام ، حضرت حمزه رضی الله تعالی عنه به مـصـاف او شـتافت و با شمشير چنان ضربتى به او زد كه پايش از ساق جدا شد. با اين وجود بـه طـرف حـوض هـجـوم بـرد تـا از آن بـنـوشـد. امـا حـضـرت حـمـزه او را دنبال كرد، با او جنگيد و او را در حوض كشت .
۵ ـ عـُتـْبـه و شَيْبَه پسران رَبيعه و وليد پسر عتبه به ميدان آمدند و مبارز طلبيدند كه سه جـوان رشـيـد از انـصـار عـازم جـنـگ بـا آنـان شـدنـد. امـا رسـول الله (صلی الله علیه وسلم )آنـان را بـازگـردانـد و از عـُبـيـده ، حمزه و على (رضی الله تعالی عنهم) خواست كه به جنگ آنان بـرونـد؛ زيرا اين سه نفر از خاندان پيامبر(صلی الله علیه وسلم ) بودند و آن حضرت مى خواست كه نخست آنان را بـه پـيـشـواز خـطـر بـفـرسـتـد. از سـوى ديگر اينان به شجاعت و جنگاورى مشهور بودند و پـيـروزى آنـهـا بـر سـران قـريش ‍ قطعى بود؛ و مايه بالا رفتن روحيه مسلمانان و پايين آمدن روحيه مشركان مى گرديد.
حضرت عُبيده رضی الله تعالی عنه  با عُتْبه ،حضرت على کرم الله تعالی وجهه با وَليد وحضرت حمزه رضی الله تعالی عنه  با شَيبه به مبارزه پرداختند.حضرت حمزه و على رضی الله تعالی عنهما امان ندادند و بلافاصله طرف های خود را كشتند. اما حضرت عُبيده رضی الله تعالی عنه  و عتبه يكديگر را زخمى كرده بودند. پس حضرت‍ على (کرم الله تعالی وجهه) و حضرت حـمـزه (رضی الله تعالی عنه) بـا شـمـشـيـر بـر عـتـبـه تـاختند و كارش را تمام كردند و حضرت عبيده (رضی الله تعالی عنه )را از ميدان بيرون بردند.
۶ ـ مشركان از آغاز شوم جنگ به خشم آمدند و مسلمانان را زير باران تير گرفتند و با سواران خـود بـه آنـهـا هـجـوم بـردند. اما مسلمانان همچنان در جاى خود استوار ماندند و تيرهايشان سوى مشركان نشانه رفت و هدفشان در درجه اول كشتن سران آنها بود. مشركان به شيوه جنگى جدید ونوين مـسلمانان پى نبردند و سران قريش يكى پس از ديگرى با تيرهاى دقيق مسلمانان از پاى درمى آمدند.
۷ ـ رسـول خـدا(صلی الله علیه وسلم ) از مـقـر فـرماندهى پايين آمد و صفوف سپاه اسلام را اندك اندك به شكست خـوردگـان فـاقـد فـرمـانـدهـى مـشـركـان نـزديـك سـاخـت … تـا آنـكـه نـيـروهـاى آنـان بـطـور كامل پراكنده گرديدند.
در ايـن هـنـگـام پـيـامـبـراسلام(صلی الله علیه وسلم ) فـرمـان داد: (دشـمـن را تـعـقـيـب كـنـيـد.) بـه دنبال آن مسلمانان به تعقيب مشركان شكست خورده پرداختند و آغاز به گردآورى غنيمت و گرفتن اسير كردند.
۸ ـ نـبـرد بـدر در بـامـداد روز جـمـعـه هفدهم رمضان سال دوم هجرى آغاز گشت و شب هنگام پايان يافت . مسلمانان پس از سه روز توقف در بدر آنجا را به مقصد مدينه منوره ترك گفتند.
خسارتهاى طرفين
۱ ـ مسلمانان : چهارده تن شهيد: شش نفر از مهاجرین و هشت نفر از انصار.
۲ ـ مشركان : هفتاد كشته و هفتاد اسير

بینر تلگرام

مطالب مرتبط