چرا مدعیان بشریت در مورد قتل عام ملت بی دفاع افغان خاموش اند؟

آمریکا و رژیم حلقه بگوش برای اینکه بین امارت اسلامی و ملت عام نفرت و تنفر ایجاد کند، در جریان ۱۷ سال گذشته به شکل مسلسل تبلیغات می کرد که طالبان مخالف معارف و برضد تعلیم هستند، مکاتب را می سوزانند، استادان و معلمان مکاتب را می کُشند، در حالیکه امارت اسلامی هیچگاهی با معارف و تعلیم مخالفت نکرده است، بلکه تا حد توان در مناطق تحت کنترول خود سهولیات و راهکار عملی را به مراکز علوم عصری و دینی مساعد نموده است، بلی! به شکل تعلیم، به محتوم در نصاب و موثریت ملاحظاتی داشته است، اما اینکه مکاتب را ویران کند و به معلمین و شاگردان زیان برساند، این کار صرف و صرف از سوی قوت هایی انجام می شود که در ظاهر سخن از پیشرفت و عمومی شدن تعلیم و معارف می زنند اما در اصل با علم و فهم این ملت ضدیت دارند و نفرت در سینه ها و اذهان آنها وجود دارد.

 

سه روز پیش در مناطق هوتل پامیر، اورتبلاقیو و دوبلو اشغالگران آمریکایی مکتب بر حال دخترانه را با بمب های سنگین منفجر کردند، علاوه بر آن در نتیجه بمباران کورکورانه دها تن از باشندگان ملکی متحمل زیان های سنگین جانی و مالی شدند.

آیا دشمنی بدتر از این با معارف، مکاتب و مراکز تعلیمی چگونه است که آنها انجام دادند و بر انجام اینگونه اعمال خود پشیمان نیز نیستند.

 

در عین حال بر اساس راپورها شب گذشته قوت های رژیم دست نشانده و اربکی ها در منطقه مربوط سجاول از مربوطات شهر ترینکوت در جریان عملیات شبانه یک وحشت بزرگی انجام دادند. این وحشی ها که به هر خانه ای داخل می شدند، علاوه بر چور و چپاول ، مردم عام ملکی را به بهانهء اینکه با طالبان همدردی دارند و به آنها نان می دهند، لت و کوب و شکنجه می کردند، جوانان را دستگیر کرده و با خود می بردند، که تعدادی از خانواده از ترس جان خود به باغ ها و جنگ های نزدیک پناه بردند، اما اربکی های وحشی و عساکر اردو همه افراد بشمول زنان، کودکان و سالخوردگانی که بسوی باغات و جنگل فرار می کردند را تیر باران کردند که در نتیجه ۲۰ تن از افغان های مظلوم کشته و زخمی شدند.

 

داکتر ضیاءالرحمن سرطبیب شفاخانه ملکی شهر ترینکوت به رسانه ها گفت که اکثریت زخمی هایی که به شفاخانهء ملکی آورده شده اند را زنان و کودکان تشکیل می دهند.

آمریکی ها و دست نشاندگان اجیر آنها همه روزه هموطنان مظلوم و ستم کشیده را قصدا با خونسردی به شهادت می رسانند، زخمی می کنند، بر خانه هایشان یورش برده و به آنها زیان های مالی و جانی می رسانند.

اما در مقابل ادارات جلوگیری از تلفات ملکی و سازمان های جهانی و منطقه ای در این مورد هیچ نوع عکس العملی نشان نمی دهند و سکوت اختیار کرده اند. آمریکایی ها و مزدوران آنها هر آنچه به این ادارات دیکته می کنند، با تاسف که این ادارات و در راس آنها یوناما نیز چنین کرده و اکثریت تلفات ملکی را به نام افراد مسلح ثبت می کند.

 

حادثه ای همچو رویداد مکتب قندوز، اگر از سوی مجاهدین انجام می گرفت؛ حالا شما خود مشاهده می نمودید که رسانه ها و سازمان های حقوق بشری دهان خود را تا حلقوم پاره می کردند که : “ببینید طالبان با تعلیم و معارف تا چه اندازه ضدیت و مخالفت دارند که مکتب دخترانه را زیر و رو کردند و به هیچ قیمتی نباید عاملین آن معاف و یا بخشیده شوند!”
اما هنگامیکه این عمل توسط مدعی کاذب بشریت انجام می شود و در یک روز دها تن از افغان ها را از تیغ می گذراند، رسانه ها، فعالین و سازمان های بشری سکوت گرفته و کر و کور می شوند.

 

در یک نظرسنجی که از سوی مؤسسه واتسن انجام گرفته ، آمده است که در مدت پانزده سال گذشته در حملات هوایی که از سوی قوت های خارجی صورت گرفته است، بیشتر از صد هزار تن از افغان های ملکی کشته شده اند، که آمریکایی ها و حکومت اجیر آن را حمله بر مخالفین اعلام کرده اند و کشته شدگان آن را نیز طالبان قلمداد کرده اند، اما حقیقت هیچگاهی چنین نبوده است.

 

از نظر ما، تلفات ملکی اخیر در قندوز و ترینکوت که توسط آمریکایی ها و مزدوران آنها انجام گرفت، خصوصاً هدف قرار دادن مکتب، خلاف روزی صریح و جرمی بزرگ در مقابل بشریت است.
لازم است که یوناما و دیگر ادارات بشری، که خود را علمبرداران دفاع از حقوق انسانی می دانند، باید به موقف دو رویی و تذبذب خود پایان دهند، بر جرایم اشغالگران و آمریکایی ها بیشت را از این پرده پوشی نکنند و گفتن و پذیرفتن حقایق را بپذیرند.

بینر تلگرام

مطالب مرتبط