استراتیژی نجات یا تراژدی غم؟!                                                 

محمود احمد نوید

با اعلان استراتیژی جدید ترمپ که حاوی پیامهای وحشت، دهشت و توسعه خشونت و مرگ بود اداره اجیر کابل و هواخواهانش چک چک زده و اظهار خوشی نمودند؛ آنها مثل سران امریکا گمان برده و یا می برند که با تداوم تجاوز امریکا، ممکن مشکل افغانستان به پیروزی امریکا بر مبارزان غیور و فرزندان شجاع کشور بیانجامد و سرانجام چنان شود که امریکایی ها در افغانستان کامیاب، حکومت اجیران پایدار، وضع امنیتی افغان ها بهتر، و نهایتا اشغالگران به آرزوهای شان برسند؛ چیزی که با در نظرداشت حالت کنونی به خیال و محال و جنون بیشتر شبیه است تا واقعیت.

سران امریکا و دست نشانده های ارگ نشین آن در کابل بخاطر اشباع هوس های خود با خون افغان ها بازی می کنند، هر روز به بهانه های مختلف روز های خوش افغان ها را به شام تلخ و تاریک مبدل می سازند، بی گناهان را به خاک و خون کشیده، اشک و ماتم فراوان، یتیم ها بی شمار، جوان های ناکام به دل بسیار، و بساط غم و مصیبت همه روزه در خانه افغان ها پهن گردیده است؛ همه این اتفاقات تلخ و ناگوار بخاطر اشغال افغانستان به دست امریکایی هاست؛ اما در این میان چیزیکه از همه بیشتر انسان را جگرخون و ناراحت می سازد اینکه همین توسعه قتل و مرگ را امریکایی ها استراتیژی نجات افغان ها عنوان داده و اجیران آن در داخل شاباس گویان و چک چک زنان بر مرگ و مصیبت روز افزون افغانها لبخند زهرآگین می زنند.

همگان دیدند که اندکی پس از اعلان استراتیژی ترمپ، وحشت و دهشت نیروهای خارجی به سرکردگی امریکا در افغانستان به شدت گسترش یافته و در حال افزایش است، حملات کور هوایی که منجر به مرگ ده ها افغان طی چند روز گذشته شد یادآور خاطرات تلخ روزهای سخت ابتدای اشغال امریکایی اند که به هیچ چیز افغان ها رحم نکرده و مرد و زن این دیار، طفل و جوان این سرزمین، خورد و کلان این وطن را هدف گرفته و خانه و کاشانه افغان ها را به خاک و خون کشیده و به هیچ کسی و هیچ نهادی پاسخگو نبوده و نیستند؛ اینک به نام استراتیژی جدید شدت حملات هوایی و بمباردمان های کور در جای جای افغانستان مظلوم آغاز گشته که گویا این خون آشامان قرن با کشتن و بستن می توانند به خواسته های نامشروع و ناجايز خود برسند و بدتر از حملات امریکایی ها، سکوت مرگبار و تایید ننگ بار اداره اجیر کابل است که با چشمان باز شاهد بال بال زدن اطفال و زنان، و بی گناهان افغان زیر بمب های امریکایی بوده و از ترس اربابان شان چیزی جز تایید بر زبان و در عمل پیاده نمی سازند؟!

این استراتیژی جدید ترمپ که گویا بخاطر نجات افغانستان ارایه شده بود در واقع استراتیژی نجات نه، بلکه تراژدی مرگ، غم، ظلم و مصیبت است که دودمان افغان های مظلوم را سیاه، زندگی شان را تباه، کاشانه شان را تار و مار و تمام هستی شان را به نیستی برده و می برد، افسوس بر خاینانی که این وحشت و دهشت و این تراژدی مرگ و مصیبت را عنوان استراتیژی به اصطلاح نجات افغان ها داده و فکر می کنند آنچه ترمپ با خیال راحت در کشور خود امریکا در مورد افغانستان به بحث گرفت به خیر افغان ها و یا آینده شان است در حالیکه هیچ نفعی در این سیاست خصمانه و استکبار جویانه امریکا نهفته نبوده و جز تباهی و بربادی افغان ها و سرزمین شان چیز دیگری عاید حال آن ملت مظلوم و بی دفاع نمی شود.

استراتیژی ترمپ، تاکیدا بدین خاطر بنام ترمپ یاد می شود که این تراژدی مرگبارهرگز مورد تایید ملت های آزاده دنیا و بالخصوص آن دسته امریکایی ها که ترمپ و تیم همراه آن،آوازشان را در مورد افغانستان نشنیده گرفت نبوده بلکه این تراژدی غم بخاطر بوالهوسی های جنایتکاران امریکایی چیده شد که متاسفانه تنها قربانی آن بیشتر مردم بی دفاع ملکی افغانستان است که باید نان شان همواره در خون غوطه بخورد؛ بلی بودند امریکایی های که فریاد کشیدند ادامه جنگ افغانستان جز شکست و آبروریزی برای ایالات متحده و اِتلاف انسان های بیگناه در افغانستان فایده دیگری ندارد؛ اما مگر ددمنشان قرن و قسم خورده های ضد سر مسلمانان، لذتی بهتر از کُشت و کشتار و نابودی نسل و خاک در سرزمین های اسلامی می شناسند؟

 

بینر تلگرام

مطالب مرتبط