تلافی شکست با خون بیگناهان؟!                               

تلافی شکست با خون بیگناهان؟!                               

محمود احمد نوید

امریکا در نبرد ۱۶ ساله اش در افغانستان حالا دیگر بیش از هر زمانی متیقن به شکست است لذا دیوانه وار دست به بمباردمان های شدید هوایی زده و نیروهای ائتلاف این روزها چنان خاک و کاشانه افغانها را به خاک و خون می کشاند که گویی تازه در صدد اشغال افغانستان است و می خواهد چهره واقعی خود را (که سالهاست مبارزان راه حق به ملت خود و دنیا در مورداش سخن می گویند) ثابت بسازد.

بمباران های وحشیانه و کورکورانه روزهای اخیر امریکا نشان دهنده جنون سیاسی و نظامی آن کشور است که گویا قصد دارد شکست فضیحت بار شانزده ساله خود در افغانستان را با ریختاندن خون بی گناهان و بمباردمان های هوایی بالای خانه های افراد ملکی تلافی کند؛ در حالیکه این نهایت ذلت و جبون اشغالگران را ثابت می سازد؛ اما که ان شاء الله این خون های به ناحق ریخته شده هرگز بی جواب نخواهد ماند.

با بمباردمان های اخیر در هلمند، هرات، کنر، جلال آباد، قندوز و … امریکا نشان داد که دشمن مشترک همه افغان هاست و (این کشور) برخلاف اصول و استراتیژی های نظامی عمل کرده و بی محابا دست به کشتار افغان ها می زند، افسران خون آشام امریکایی در سالون های مجلل و مجهز امنیتی در پایگاه های هوایی خود نقشه بمباران کشیده و از همان جا هدایت بمباردمان می دهند و چنان آزادانه عمل می کنند که هیچ استعماری در مستعمره خود چنین بی محابا دست به همچون جنایات جنگی نمی زند.

افسوس …

افسوس … که زمام امور افغانستان این روزها به دست یک مشت انسان های بی اراده و لجام شده های اجیری است که جز لبخند زهرآگین بر جنایت های امریکا، و یا سکوت ننگین و شرمگین بر کشته های افغان هچنان دست به دامن امریکا و غرب است که بزنید، بکشید، قتل عام کنید، بمباران کنید، به زن و مرد رحم نکنید، طفل خردسال و پیر کهنسال را سلاخی کنید و خلاصه هر چه دل شما است در افغانستان بکنید ولی خواهشا … خواهشا ما را از چوکی های قدرت خلع، از خانه های مجلل و موترهای آخرین سیستم و ضد مرمی دور، و به نگاه های چاپلوسانه و التماس های ذلیلانه ما کم توجه نشوید، باقی اگر سیلاب خون توسط شما در افغانستان راه بیفتد ما این را حق ملت خود دانسته و در کنار شما هستیم.

جامعه نام نهاد بشری را چه گلایه …

نهاد نام نهاد حقوق بشری که جای سخن (چنین جنایاتی را) عمل تروریست ها میخوانند و در هر گوشه دنیا با کشته شدن یک حیوان اهلی بیانیه محکومیت صادر می کنند اما در افغانستان که اطفال نازک افغان به خاک و خون می غلتند صدای اعتراضی از هیچ نهادی شنیده نمی شود، آیا به آنها که دم از قانون بشری می زنند هنوز هم بی قانونی امریکا و جنایات ضد بشری آن قابل تامل است؟

مریدان سیاف و کشاف کجایند که بر کشته های بنی اسرائیل توسط فرعون اشک ریخته و یا ملت را به اشک وا داشته و جنایات فرعون را چنان فصیح به سخنوری می گیرند که دل سنگ را به حال بنی اسرائیل کباب می کنند؛ آنها را چه شده که از کباب شده های هلمند و قندوز سخنی نمی گویند؟؟؟

به آنهایی که مبارزان ضد طاغوت را ملامت قضیه افغانستان می کنند صدا می زنیم چگونه خوش دارند بر سر خون سرخ افغان های مظلوم به اسم صلح معامله شود و غرور ملی ملت مسلمان افغان را تسلیم وحشت و دهشت امریکا کنند، آیا جای شرم و ننگ نیست که صدای هیچ کسی شنیده نمی شود؛ یعنی اینقدر افغانهای مظلوم، مظلوم اند که در جوار خانه های بمباردشده آنها، آواز ناله و مظلومیت شان شنیده نشده و کیلومترها آن طرف تر بر سر کشته های تگزاس و پاریس چیغ و داد کشیده و به محکومیت از همدیگر سبقت می گیرند؟!؟

ملت عزیز افغانستان باید یقین کند تا وقتی امریکا در افغانستان باشد و تا وقتی حکمرانانی مثل سران اداره کابل که ریموت کنترول و اختیارشان در سفارت امریکا در کابل و یا قصر سفید در واشنگتن به دست امریکایی هاست هیچ کسی غم و غصه آنها را نخورده و نمی خورد؛ زیرا عملکرد اشغالگران و حامیان باطل در طول تاریخ اینگونه بوده است؛ و تنها علاج این درد و غمها و پیشگیری از گسترش خون و ماتم بیشتر همان ایستادگی جانانه در برابر امریکا و حامیان خارجی و داخلی آنهاست، تا خود به خود نیامده و تا خود به غم خود نشویم جای هیچگونه تردیدی نیست این غم که امروز در خانه همسایه ماست صباح حتما در خانه ماست.

الله متعال خون سرخ شهدای روزهای اخیر را سبب بیداری و باعث انگیزه حمیت دینی و ایمانی در همگان کند. آمین

Social Networks
Social Networks
Social Networks
Social Networks

Related posts