تازه ترین ها

اسلام تامین کنندهء جایگاه و حقوق واقعی زنان

اسلام تامین کنندهء جایگاه و حقوق واقعی زنان

عبدالله حبیب زاده

سازمان ملل ۸ مارچ را روز جهانی زن نامیده است ، این روز بیشتر از هر جا در کشورهای مسلمان نشین به ویژه در افغانستان تجلیل می شود ( زیرا از نگاه غربی ها چون زنان و مردان در غرب حیثیت مساوی دارند ، لهذا دران جا چندان ضرورت به روز زن نیست ، در حالی که بی بی سی در یک راپور خود اعتراف کرده است که اروپا جهنم زنان است ) ، درین روز کنفرانس ها ، سیمینارها و جاده پیمای های زیادی برگذار می شود و در مورد پامالی حقوق زنان داد و فریاد زده می شود ، اما تعجب آور اینست که در همهء این گردهمایی ها و جاده پیمایی ها تنها زنانی سهم می گیرند که از شوهرهای خود حیثیت فوق تر دارند و حقوق شوهران را لگدمال کرده اند ، آن ها می کوشند فعالیت های « مردانه وار » خود را  برای دولت ها ، مؤسسات و رسانه های خارجی به نمایش بگذارند  تا در آینده بودجهء هنگفت تر به دست بیاورند .

زنان در ادیان پیشین و مذاهب غیر سماوی از هیچ گونه حقوق اساسی انسانی برخوردار نبودند ، دیدگاه ابتدایی مسیحیان دربارهء زنان این بود که ایشان ریشهء گناه ، سرچشمهء فساد و دروازهء جهنم هستند ، زنان عامل آغاز مصائب انسانی و بزرگ ترین دام شیطانی هستند و برای بد بودن یک زن همین کفایت می کند که زن است ، یونانی ها بیشتر از همه به کلتورخود افتخار دارند ، اما زنان در نزد آنان حیثیتی نداشتند و تنها ذریعه ای بودند برای تکمیل خواهشات نفسانی مردان ، اهل روم در بعضی صورت ها اجازه داشتند زنان خود را بکشند ، همه دارای زنان پس از عروسی به شوهران شان داده می شد ، نزد اهل فارس ازدواج پدر با دختر و برادر با خواهر هیچ باکی نداشت و حتی از نگاه « مزدک » پول و زن دو چیزی بود که مربوط به یک فرد خاص نمی شد بلکه ملکیت مشترک همه قوم بود ، مصری ها نیز با دختران خود ازدواج می کردند ، هندوها باور داشتند که تقدیر ، طوفان ، مرگ ، جهنم ، زهر و مار به اندازهء یک زن خرابی ندارد ، هرگاه شوهر می مرد زن اش را نیز با وی یکجا آتش می زدند ، عرب ها دختران خود را زنده درگور می کردند .

این اسلام بود که فرمان داد باید زنان به زیور علم آراسته شوند ، پیامبر اسلام ( صلی الله علیه و سلم ) پدران را تشویق کرد که : کسی سه دختر را پرورش کرد ، آن ها را ادب داد ( یعنی به تعلیم  وتربیهء آن ها تلاش کرد )  و سپس به نکاح داد و پس ازان نیز با آن ها برخورد زیبا کرد برای وی جنت است ، فرمان خداوندی است که با زنان برخورد زیبا بکنید و پیامبر اسلام ( صلی الله علیه وسلم ) فرموده است : بهترین شما کسی است که برای خانوادهء خود بهترین باشد ،  اسلام برای انسان ها درس داد که زنان لباس شما هستند و شما لباس زنان هستید ، یعنی شخصیت شما زنان و مردان به یکدیگر تکمیل می شود و بدون یکدیگر ناتمام می ماند ، اسلام تعلیم داد که زنان نباید مجبور شوند تا بیرون از خانه در فابریکه ها و دیگر جا ها  کار بکنند بلکه نان و نفقهء زنان در هر حال بر دوش مردان است ، اگر دختر باشد بر دوش پدر ، اگر خواهر باشد بر دوش برادر ، اگر زن باشد بر دوش شوهر و اگر مادر باشد بر دوش پسر ، خداوند تعالی فرموده است : ثروت مند به اندازهء استطاعت خود و شخص بی ثروت به اندازهء توان خود باید نفقه بدهد ، اسلام برای زنان پیش از نکاح نیز حقوق قائل شده است و پس از نکاح نیز در صورتیکه شوهرشان ظالم و نابکار باشد حق خلع داده است و می توانند از طریق قاضی نکاح خود را فسخ بکنند ، حاصل اینکه از نگاه اسلام زنان و مردان در بشریت و انسانیت یکسان هستند و هر کدام شان حقوق زیادی بر یکدیگر دارند ، از لحاظ انسانیت نه مردانگی مردان قابل افتخار است و نه نسوانیتِ زنان قابل عار .

بلی ، رسوم و رواج های فرسوده ای در جامعهء امروزی مسلمان ها جا گرفته است و بدون شک مسلمان های امروزی در بسیاری موضوعات بر خلاف تعلیمات اسلامی عمل می کنند ، اما ای کاش ! سازمان های حقوق زنان به مشکلات واقعی زنان توجه می کردند و مسلمان ها را توصیه می کردند که با زنان موافق رهنمودهای اسلامی تعامل بکنید و حسن معاشرت داشته باشید ، اما هرگز چنین نیستند ، بلکه همه داد و فغان مدعیان حقوق زنان برای اینست که زنان چرا حجاب می پوشند ، زنان چرا از خانه ها بیرون نمی شوند ، زنان چرا در دانشگاه های مخلوط درس نمی خوانند ، زنان چرا در برنامه های موسیقی سهم نگیرند و زنان……….. ، آیا امروز مشکلات واقعی زنان در جامعهء افغانی همین است ؟

تاسف آور اینست که سازمان های حقوق زنان تلاش می کنند فوزیه کوفی ، شکریه بارکزی ، زهرا نادری و……… را به حیث الگو و چهره های سمبولیک برای زنان افغان و جامعهء جهانی جلوه بدهند ، برای آن ها مهم نیست که کدام ایشان در تجارت مواد مخدر دست دارد و کدام شان به فسادهای مالی و اخلاقی متهم هستند ، مهم برای سازمان های حقوق بشر و حقوق زنان اینست که زنان باید حجاب بر تن نداشته باشند ، به شهر و بازار بروند ، در مجالس مخلوط آزادانه و بی باکانه شرکت بکنند و در ستودیوها و کنسرت ها کف بزنند و صدای خود را زمزمه بکنند ، آن ها طالبان را تنها با در نظرداشت همین نکاتِ فوق الذکر مخالف حقوق زنان می دانند و واویلا می کنند که اگر طالبان دوباره به قدرت بیایند پس این دست آوردهای یک و نیم دههء ما که با استفاده از واژه های حقوق بشر و حقوق زنان در راستای ترویج فرهنگ غرب در افغانستان به دست آورده ایم برباد می رود ، آیا واقعیت چنین نیست ؟

Related posts