تازه ترین ها

مصائب ملت و برخورد بدور از انصاف رسانه ها

مصائب ملت و برخورد بدور از انصاف رسانه ها

هفدهمین سال تجاوز آمریکا بر افغانستان در حال گذار است، با این حساب همانطور که طولانی ترین جنگ در تاریخ آمریکاست، برای کشور و ملت ما نیز یک ابتلاء و مصیبت طولانی شمرده می شود. در این جنگ آمریکای اشغالگر و دست نشاندگان داخلی برعلیه ملت مظلوم افغان از سلاح ها و جنگ ابزارهای گوناگون استفاده می کنند.

بمباری ها، حملات درون، عملیات شبانه، حملات میزائیلی کورکورانه، کشتار، زخمی نمودن و دستگیر و زندانی کردن مردم بیگناه از جمله اعمالی است که اشغالگران و مزدورانشان بصورت روزمره انجام می دهند.

در دیگر نقاط جهان اگر بر یک ملت چنین روز بد بیاید، رسانه ها و مطبوعات مظلومیت و نابسامانی ها را انعکاس می دهد، ادارات رسانه ای با انجام تحقیقات اختصاصی و راپورهای مستند وضعیت مردم بیگناه را به جهانیان می رسانند و چهره های ظالمانهء مرتکبین جنایات جنگی را به جهانیان رسوا می کنند.

اما در افغانستان علی الرغم ظلم  همه جانبهء اشغالگران سخن بگونهء دیگریست. در اینجا تا هنوز رسانه ها در این مورد سروی یا بررسی دقیقی انجام نداده اند که در جریان هفده سال گذشته آمریکا و دوستانش بر ملت مظلوم افغان بمب های بیشماری انداخته اند که در این بمباری ها چه تعداد مردمان ملکی را شهید، زخمی و معیوب کرده اند.

رسانه ها به این نقطه نیز توجه نمی کنند، وقتیکه جنرالان آمریکایی و سخنگویان نظامی رژیم کابل روزانه از دها عملیات و حملات هوایی خبر می دهند، در این حملات که بر قریه ها و مناطق اطرافی انجام می شود به چه تعداد مردم عام تلف می شوند.

در عملیات شبانه چه تعداد از باشندگان ملکی آزار و اذیت می شوند. و بصورت ماهوار و سالانه چه تعداد از مردم براساس شک و شبهه به زندان های بگرام و پل چرخی انداخته می شوند که بعدا برای سالیان سال در تاریکی های زندان بی پرسان می مانند.

اگر رسانه های کشور ما واقعا رسانه های ملی باشند و به این کشور و ملت وفادار بوده و پیوند دارند، باید کمی بیرون از شهر های کلان احوال میلیون ها افغان را جویا شوند که بدمعاشان آمریکایی روزانه سلاح ها، بارودها و میزائیل های مختلف خود را روی شان تجربه می کنند. در نیمه های شب بزور وارد خانه هایشان می شوند و بنام تلاشی از آنها پول نقد و اموال قیمتی دزدی می کنند، بر خانه ها هاوان فیر می کنند، در راه های عام آنها را توهین کرده و به موترهایشان اجازهء عبور نمی دهند و بزرگان معزز جامعه ، علماء کرام و محاسن سفیدان اقوام را تروریست گفته به زندان می اندازند.

علاوه بر اعمال مجرمانهء فوق الذکر، اکنون اشغالگران و اجیران آنها به جنایات تازه ای دست زده اند و آن اینکه در مناطق اطرافی بازارهای ملکی را تخریب می کنند، کلینیک ها و مدارس را ویران کرده و بر قریه های اطراف برق قطع می کنند. در ساحات تحت کنترول امارت اسلامی هر حرکت بازسازی و انکشافی را قصدا هدف قرار داده و توسط عملیات های تخریبی و بمباران تخریب می کنند.

اکثریت نفوس افغانستان در ساحات تحت کنترول امارت اسلامی زندگی می کنند، همه روزه در جریان اینگونه عملیات های ظالمانهء اشغالگران آمریکایی آزرده می شوند، مال ها و سرمایه هایشان از بین برده می شود و از سهولیات زندگی محروم می گردند. مگر رسانه های فعال داخلی و خارجی در افغانستان در مورد اینگونه اعمال ظالمانه، تنها اعلامیه ها و تبصره هایی را مشایعت می کنند که از سوی اشغالگران برایشان ابلاغ می شود.

اگر رسانه های جهانی واقعا خود را به مسلک و وجدان خود مسئول می دانند و اگر هم رسانه های داخلی خود را در غم و مصیبت ملت افغان دردمند می دانند، بر آنها لازم است که در مورد عملیات ها و جنایاتی که از سوی اشغالگران و اجیران داخلی آنها انجام می شود، نظارت و بررسی کنند تا افغان ها و همهء جهانیان بدانند که در جنگ جاری تحت نام دهشت افکنی چه مظالمی را انجام می دهند و واردکنندگان دیموکراسی چه رزیه و رنجی، همه روزه بر ملت افغان تحمیل می کنند.

امارت اسلامی افغانستان از همهء رسانه ها می خواهد که در این بخش مسئولیت رسانه ای خود را اداء کنند و مظلومیت ملت بمب زدهء و مظلوم افغان را انعکاس دهند. رسالت رسانه ها اینست که در مورد عملیات ها و حملاتی که همه روزه از سوی آمریکایی ها انجام می شود، تنها به اعلامیه های رسمی آنها کفایت نکرده، بلکه بصورت مستقلانه وضعیت جنگی را مورد مطالعه و تحقیق قرار دهند و نابسامانی ها ملت را بعد از مشاهده با چشم سر به جهانیان برسانند.

Related posts