اهداف پس پردهء برنامه ها و راه پیمایی ها به نام صلح

اهداف پس پردهء برنامه ها و راه پیمایی ها به نام صلح

دو رسانهء بزرگ (رادیو آزادی و بی بی سی ) در حالی که زیر چتر امریکایی های اشغالگر همواره برای رژیم کابل پروپاگند می کنند خبر می دهند که روز گذشته شماری از فعالان مدنی به نام مردم ملکی راه پیمایی کرده اند و خیمه زده اند و می گویند که طالبان صلح بکنند وگرنه خیمه ها را بر نمی داریم.

گویا تانگ های هاموی و طیارات جنگی بی ۵۲ که از سال ۲۰۰۱م به این سو در زمین و فضایی افغانستان چرخ می زنند و در هر دقیقه یک توپ می زنند و یک بمب پرتاب می کنند از طالبان است، این طالبان هستند که شب و روز بر خانه های مردم ملکی چاپه می زنند و غیر نظامیان را به شهادت می رسانند و زندانی و بی عزت و بی آبرو می کنند ؟ آیا مادر و پدر بمب ها را طالبان پرتاب می کنند ؟ آیا این طالبان هستند که بر افغانستان یورش آوردند و کشور را از دست امریکایی ها اشغال کردند ؟ بلی، امریکایی ها و مزدوران دست نشانده آنان هیچ ملامت نیستند .

این حقیقت از آفتاب هم روشن تر است که اشغالگران امریکایی در طی حدود دو دهه هر نوع وحشت ، جنایت و توانایی خود را آزمودند و لیکن نتوانستند خاک پاک افغانستان را هضم بکنند و ملت مجاهد افغان زمین را شکست بدهند و بالاخره نا امید شدند ، به ویژه پس از ناکامی استراتژی ترامپ آن ها با سراسیمگی زیادی مواجه شده اند، از همین است که از آغاز سال ۲۰۱۸م درامه های دروغین صلح را به راه انداخته اند، تا بتوانند جلو شکست یقینی خود را بگیرند و مجاهدین را به نام صلح در دام تسلیمی گرفتار بکنند.

از روی همین هدف گاهی از دهان یک و نیم افراد تسلیم شده طرح تجزیهء افغانستان را پیش می کنند و آن را تلاش برای صلح عنوان می دهند، گاهی با استفاده از نام علماء در یکجا و دیگر جا برای صدور فتوی بر ضد جهاد تلاش می کنند و گاهی هم نشست های نمایشی تاشکند و……دائر می کنند تا اشغال کشور را مشروعیت ببخشند و اما نام صلح را بر آن بگذارند.

این همه برنامه ها در حقیقت به هدایت مستقیم اشغالگران صورت می گیرد و هیچ یکی آن به هدف رفاه و خیرخواهی افغانستان طرح نشده است، راه پیمایی صلح که به نام مردم ملکی هلمند به راه انداخته شده است اگر در واقعیت صدای ملت باشد مجاهدین با کمال احترام و قدردانی ازان استقبال می کنند، اما ای کاش همین معترضان کمی از موسی قلعه پیشتر بروند تا به میدان هوایی شوراب، شیندند، قندهار و یا هم بگرام ، سپس تنها اینچنین فریاد بزنند که اشغالگران از کشور ما خارج شوند، بمباران را متوقف بکنند، مردم ما را بگذارند تا سرنوشت خود را تعیین بکنند، زمین و فضایی ما حق بشری ما است و برای ما بسپارند.

همچنان برای اشغالگران بگویند که شما درین هفده سال جز بمب، توپ، کشتار، ویرانی، نابودی و بی آبروی دیگر چیزی برای ما به ارمغان نداده اید، مردم افغانستان شما را نمی خواهند، دیگر ما را بگذارید و بروید.

شرکای این راه پیمایی باید متوجه باشند که دشمن ازان ها برای اهداف شوم شان استفاده نکنند، باید به عوامل اساسی مشکلات متوجه شوند و بدانند که مشکلات کنونی افغانستان از کجا نشئت گرفته است و مانع اصلی صلح چه است و که است ؟ ، هر کسی این حقیقت را در ک بکند می تواند راه کوتاهِ صلح را پیدا بکند.

چنان نشود که دشمن از اعتراض کنندگان هلمند (در حالی که صدای شان از مایکروفون های بی بی سی و آزادی به نشر می رسد ) به نفع خود استفاده بکند، چنان نشود که دشمن با استفاده از عنوان مردم ملکی برای استراتژی ناکام خود کمپاین بکند.

درین شکی نیست که امارت اسلامی افغانستان بیشتر از هر کسی و هر گروهی به صلح علاقه دارد و ضرورت صلح را بیشتر از همه درک می کند، امارت اسلامی برای همین هدف در طی بیش از دو دهه قربانی های بی نظیر و تاریخی داده است، مجاهدین هر خواستهء ملت را حتی الوسع می پذیرند، اما در برابر دسیسه های دشمن هیچگاه تسلیم نمی شوند و نه هم دشمن را فرصت می دهند که با استفاده از پروپاگند های منفی به پیروزی برسد، جهاد کنونی افغانستان به آستانهء پیروزی نزدیک شده است، ملت مجاهد ما شکست کامل دشمن را عنقریب به چشم سر تماشا خواهند کرد، و ما ذالک علی الله بعزیز

Related posts