توصیه های مهم برای مجاهدین

توصیه های مهم برای مجاهدین

نویسنده : فاضل افغان  // ترجمه : ح س

در این شکی نیست که دین مقدس و بر حق اسلام به هر کاری که ما را امر می کند کیفیت و راه آن را نیز به گونهء آسان و واضح بیان می کند، در این شکی نیست که طلب علم یکی از اجزاء اساسی دین اسلام است، اسلام ما را به طلب علم حقه و نافعه امر کرده است و طریق، شرایط، ضوابط و مفسدات آن را نیز به گونهء مفصل بیان کرده است، همچنان جهاد فی سبیل الله نیز یک پایهء بزرگ اسلام است و نظام اسلامی ، استقلال ملت و رفاه مسلمان ها به آن وابسته است، خداوند تعالی و رسول الله (صلی الله علیه وسلم) ما را به جهاد مامور کرده است و نه تنها فرائض، واجبات، مفسدات و آداب آن را بیان کرده است بلکه عواقب بد و ناگوار تخلف از جهاد را نیز روشن ساخته است.

 هدف اصلی این نوشته اینست که بدون شک جهاد و طلب علم هر دو فریضهء اسلامی و لازم و ملزوم هستند، اما مجاهد و طالب چه باید بکند تا جهاد و حصول علم وی فی سبیل الله و سبب کامیابی و سرفرازی وی در دنیا و آخرت گردد.

اگر چه علماء کرام همه کلیات و جزئیات طلب علم و جهاد را نوشته اند و جوانب مثبت و منفی آن را مفصلا بیان کرده اند، اما بعضی نکاتی را ذکر می کنم که بسیار مهم است و بسا اوقات به آن توجه نمی شود.

اصلاح نیت :

رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده است : « انما الاعمال بالنیات » ، یعنی دار و مدار همه اعمال وابسته به نیت ها است.

اگر نیت فی سبیل الله باشد عمل هم فی سبیل الله است و اگر نیت (العیاذبالله) فاسد باشد عمل نیز فاسد است، قتال عملی است که آن را مسلمان و کافر هر دو انجام می دهند، اما فرق در نیت ها است، نیت مسلمان خوشنودی خداوند تعالی و استقلال امت است و نیت کافر رسیدن به خواهشات نفسانی و منافع دنیوی است، حالا ببینید ! عمل تنها به نیت چه اندازه تغییر می باید، جهاد با یک نیت فی سبیل الله و با نیت دیگر فی سبیل الطاغوت می شود.

دین مقدس اسلام بیشتر از هر چیز به درستی نیت اصرار می کند، رسول الله (صلی الله علیه وسلم) در مورد علم می فرماید : « من تعلم العلم ليباهي به العلماء، أو يماري به السفهاء، أو يصرف به وجوه الناس إليه أدخله الله جهنم. رواه ابن ماجه، وغيره، وصححه الالباني » ، کسی علم آموخت تا به آن بر علماء فخر بکند یا با جاهلان نزاع بکند ویا توجه مردم را به خود جلب بکند، خداوند تعالی وی را در جهنم می اندازد.

همچنان احادیث زیادی است که دران نیت های صحیح و باطل از هم تمییز داده شده است، (رسول الله صلی الله علیه وسلم) در موضوع جهاد فرموده است : سُئل رسولُ اللهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ عن الرجلِ يقاتل شجاعةً، ويقاتل حمِيَّةً، ويقاتل رياءً، أيُّ ذلك في سبيل اللهِ؟ فقال رسولُ اللهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ: من قاتَل لتكون كلمةُ اللهِ هي العُليا، فهو في سبيل اللهِ (صحيح مسلم)، از رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد کسی پرسیده شد که برای نشان دادن دلاوری، یا از روی غیرت و یا هم از روی خودنمایی می جنگد ، که کدام ایشان در راه خدا است ؟ ، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود : کسیکه برای اعلاء کلمهء الله بجنگد همان مجاهد فی سبیل الله است.

بناءً هر طالب العلم، مجاهد و مسلمان باید تنها رضای خداوند تعالی و سربلندی امت را نیت خود بگرداند.

اتباع سنت نبوی (صلی الله علیه وسلم) :

با تاسف باید بگویم که ما یک عامل بزرگ پیشرفت و ترقی امت را ترک کرده ایم که آن پیروی از سنت نبوی (صلی الله علیه وسلم)  است، سنت رسول الله (صلی الله علیه وسلم) در هر بخش زندگی موجود است و ما را رهنمای می کند، اگر انسان همه حرکات وسکنات، کردار و گفتار خود را موافق سنت بسازد بدون شک ذوق و لذت اصلی زندگی را درک می کند، رضای خدواند تعالی را به دست می آورد و هر گفته و کردهء وی  کامیاب  و با برکت می شود.

درین مورد هر مسلمان باید از یک عالم متدین، مؤثق و خبره جویا شود و خود را از سنت پیامبر (صلی الله علیه وسلم) آگاه بسازد.

صحبت و همنشینی با علماء :

نشست و برخواست با علماء و استفاده ازان ها جامعه را ترقی و زینت می دهد، جهل و نادانی را محو می کند و مژدهء نفاذ دین خدا را به بار می آورد، از جهاد بر ضد شوروی نیز آموختیم که هرگاه آن ها از علم و علماء دست گرفتند عاقبت آن ها چنان شد که از هیچ کسی مخفی نیست.

هر طالب و مجاهد باید در مورد معمولات روزمرهء خود با علماء و صالحین حرف بزند و مشوره بکند و در هر گام خود  جویای رهنمودهای شرعی آن ها شود.

علم برای مسلمان حیثیت نفت را دارد، اگر این نفت ما ختم شود پس ذره ای هم پیشرفت نمی توانیم، زیرا این علماء هستند که جهاد و قربانی را در روشنی علم برای ما تعلیم دادند و ما را برای جانبازی و جانفشانی آماده کردند، اگر آن ها فضایل و پاداش بی پایان جهاد و شهادت را بیان نمی کردند کسی وارد میدان قربانی نمی شد، اگر کارنامه های سردار پیامبران (صلی الله علیه وسلم)  ، صحابه (رضی الله تعالی عنهم ) و اسلاف امت (رحمهم الله) را پیش روی ما نمی گذاشتند جوان های مست به عشق خداوندی با شعله های آتش نمی جنگیدند، اگر ما باز هم به علم مراجعه بکنیم و آثار پیشینیان و اسلاف خود را سرمشق قرار بدهیم هیچگاه صدای شکست و هزیمت به گوشهای ما نخواهد رسید و همچون گذشته ها کامیابی، سربلندی و پیشرفت نصیب ما خواهد شد.

از ابی الدرداء رضی الله عنه روایت شده است : « مالي أرى علماءكم يذهبون وجهالكم لا يتعلمون، فتعلموا قبل أن يرفع العلم، فإن رفع العلم ذهاب العلماء (رواه الحافظ أبو خيثمة في كتاب العلم ص ۲۸ ) » .

در ازمنهء گذشته هر بادشاه، وزیر و صاحب امر عالمان ربانی و حقانی را برای خود متعین کرده بودند، از آن ها رهنمای می گرفتند، وحشت و تنگی قلب خود را با همنشینی علماء مداوا می کردند و دعا می خواستند، اگر یک مجاهد برای جهاد و یا طالب برای طلب علم ارادهء سفر می کرد نخست با علماء مشوره می کرد و از آن ها دعا می خواست، همان بود که نصرت خداوند تعالی شامل حال آن ها می بود.

خودداری از گناه ها و مخالفت شریعت :

از حضرت عمر بن الخطاب رضی الله عنه روایت شده است : بدون شک، شما از روی آمار و شمار نمی توانید بر دشمن غالب شوید، بلکه غلبه و کامیابی شما وابسته به دین است، اگر شما و کافران در گناه ها یکسان شدید پس غلبه و کامیابی از آنِ کافران است.

ازین روایت دانسته می شود که کامیابی و پیشرفت ما وابسته به اصلاح، دیانت، تقوی و عدالت ما است، اگر جهاد ما موافق اصول شریعت بود، ان شاء الله کامیابی و پیروزی از آنِ ما است.

حضرت عمر رضی الله عنه یکبار لشکری را برای جهاد روان می کرد، پس برای آن ها توصیه کرد : با دشمن کمک نکنید، مجاهدین گفتند : ما برای مقابله با دشمن می رویم، پس چگونه دشمن را کمک می کنیم ؟ ، حضرت عمر رضی الله عنه فرمود : هر کار غیر شرعی شما کافران را کمک و همکاری می کند.

هر مجاهد، طالب العلم و هر فرد مسلمان در کارهای دینی خود اسباب پیشرفت و کامیابی را تلاش می کند، اما از حرفهای فوق معلوم شد که کامیابی در کارهای شرعی وابسته به اطاعت خداوندی و پیروی از سنت نبوی (صلی الله علیه وسلم) است .

شفقت و ترحم بر مظلومان :

ترحم و شفقت بر افراد ما تحت، مظلوم و ناتوان و تامین عدالت در منطقه فریضهء هر مجاهد و ولی الامر است.

جابر بن عبدالله رضی الله عنه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت کرده است : من لا یرحم لا یرحم ، کسیکه بر دیگران رحم نمی کند بر وی نیز رحم کرده نمی شود ( از جانب خداوند تعالی) .

در یک روایت امام مسلم (رحمه الله) آمده است : من لا یرحم الناس لا یرحمه الله ، کسیکه بر مردم رحم نمی کند خداوند تعالی بر وی رحم نمی کند.

از حضرت ابی هریره (رضی الله عنه) روایت شده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم یکبار حسن بن علی(رضی الله عنه) را بوسه کرد، افرع بن حابس التمیمی نشسته بود، وی برای رسول الله صلی الله علیه وسلم گفت : من ده اولاد دارم، یکی آن ها را هم نبوسیده ام، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود : کسیکه بر دیگران رحم نمی کند خداوند تعالی بر وی نیز رحم نمی کند ( متفق علیه ) .

بعضی علماء فرموده اند : اگر ظالم خبر می بود که مظلوم چه اندازه نیرو و قوت دارد پس از مظلوم می ترسید به اندازهء که مظلوم ( از ظالم ) می ترسد، آن نیرو وقوت عبارت از دعا و زاری به بارگاه خداوندی است.

هدف از جانفشانی ها و فداکاری های ما قیام نظام اسلامی و خوشحالی امت مظلوم اسلامی است، اگر ما با ملت برخورد نا مناسب و یکطرفه داشته باشیم و یا در تلاش انتقام های شخصی خود بوده باشیم، پس ما هدف را فراموش کرده ایم و به راه دیگری روان هستیم، العیاذبالله.

توبه و استغفار :

بر هر مسلمان عموماً و طالب و مجاهد خصوصاً فرض عین است که هر زمان از خداودن تعالی مغفرت بخواهد، به گناه های خود اعتراف و ابراز ندامت بکند، سپس صمیمانه تعهد بکند که در آینده ازان گناه ها خودداری می کند.

رسول الله صلی الله علیه وسلم هر روز هفتاد یا صد بار استغفار می کرد، هرگاه اشرف الانبیاء و پیامبرِ بی گناه (صلی الله علیه وسلم) این قدر استغفار می کرد پس ما که هر لحظه در گناه ها گرفتار هستیم بیش تر از هر کسی به استغفار محتاج هستیم.

مانع بزرگ در راستای علم، جهاد فی سبیل الله و سایر امور دینی ارتکاب گناه ها است و جز انبیاء هیچ انسانی از گناه ها معصوم نیست،ما روزانه هر اندازه استغفار بگوییم خداوند تعالی همان اندازه گناه های ما را مغفرت می کند و موانع را که به سبب گناه های ما در راستای ما ایجاد شده است از بین می برد.

همچنان استغفار جلب کنندهء رضای پروردگار، متابعت پیامبر (صلی الله علیه وسلم) ، رزق و خوشحالی و محو کنندهء غموم و احزان است، و من الله التوفیق.

Related posts