تازه ترین ها

فاجعهء قندوز ، حقایق و واقعیت ها

فاجعهء قندوز ، حقایق و واقعیت ها

سمنگانی

طالبان دو روز پس از فاجعهء قندوز در طی یک اعلامیه از رسانه ها و خبرنگاران خواستند تا به محل حادثه سفر بکنند و جزئیات حادثه را پس از مشاهدهء واقعیت ها به مردم و جهانیان انعکاس بدهند، همان بود که روز چهارشنبه ۴ اپریل، چند تن از ژورنالستان که به شمول یک رسانهء مؤثق بین المللی ( الجزیره ) از رسانه های مشهور کشور نمایندگی می کردند به محل واقعه رفتند، مناظر را به چشم سر دیدند، با شاهدان رویداد گفتگو کردند و چیزی از حقایق را به نشر رسانیدند، اما حالا وزارت دفاع رژیم در بیانه ای گفته است : خبرنگارانی که به دشت ارچی رفته بودند آزادی عمل نداشتند و برنامه های شان را به انتخاب طالبان تهیه کردند، نیز  « طالبان به انتخاب خود هفت خبرنگار را به منطقه بردند و مردم را پیش کامره‌ها با صحنه‌های دست‌کاری شده قرار دادند تا صحبت‌های غیرمعمول و دیکته‌شده را ارائه کنند» .

نخست باید روشن بکنیم که عده ای از خبرنگاران و گزارشگران نامدار به نمایندگی از شبکهء الجزیره، طلوع، پژواک، آریانا، خورشید و شمشاد ( در حالی که بیشتر آنان برای بعضی از رسانه ها و مؤسسات دیگر نیز فعالیت می کنند ) به قریهء دفتانی دشت ارچی سفر کردند و گزارش ها را تهیه کردند، گزارش های آنان بیشتر به گفته ها و دیده های باشندگان محل تمرکز داشت، البته، خود آنان نیز بسیاری از حقایق را به چشم سر مشاهده نمودند، این گزارش ها چون تا حد زیادی با یکدیگر مشابه بود در سطور ذیل تنها  به آنچه که کریم امینی ( نمایندهء طلوع ) به نقل از باشندگان محل ارائه کرده است اکتفاء می کنیم، ادارهء کابل در گذشته ها همواره از خبرها و  گزارش های یکطرفهء طلوع استقبال کرده است، اما امروز شمه ای از واقعیت های را که نمایندهء این رسانه انعکاس داده است تحمل نتوانست و آن را « دیکته شده » عنوان کرد.

فشردهء گزارش کریم امینی :

در زمان حمله هوایی، بیش از دو هزار تن در این مراسم اشتراک کرده بودند و افراد اشتراک کننده شامل علما از ولایت‌های گوناگون، مانند بغلان، سمنگان و کابل، بودند، مهمانان در این مراسم غیرنظامیان بودند، مهمانان بالای فرش ‌های پلاستیکی نشسته بودند و زمانی که حملهء هوایی انجام شد علما سخنرانی می‌کردند، حداقل چهار موشک توسط دو چرخبال نیروهای هوایی پرتاب شدند، یک موشک به افرادی که در عقب این همایش نشسته بودند برخورد کرد و کودکان نیز در میان آنان بودند، موشک دیگر به دیوار یک مکتب برخورد کرد، سومی به یک خانهء غیرنظامیان برخورد کرد و چهارمی به بام یک خانه خورد، خانه حدود ۱۰۰ متر از این همایش فاصله داشت، این دو چرخبال پس از پرتاب موشک‌ها، بر این محل آتش گشودند و آنان فیرهای شان را نزدیک به ۱۰ دقیقه ادامه دادند، نزدیک به ۱۰۰ غیر نظامی کشته شدند و ۱۵۰ تن دیگر زخم برداشته اند ( اما به گفتهء امینی ، شناسایی این ارقام در زمان محدودی که وی در این قریه بود دشوار بود ) .

شاهدان روی داد به آقای امینی گفته اند :

« مجردی که ما غمی بچه خود را می‌خوردم، غم علما را می‌خوردم، من سرپرست دیگ‌ها بودم. از این جا که برآمدیم دیدیم که هیچ کس نیست. کل مرده‌ها غلطیده‌گی است » ، «وقتی به حویلی مسجد داخل شدم، وقتی توجه کردم، هواپیما از یک قسمت دوباره برگشت کرد و انداخت را آغاز کرد، هواپیما دوره نکرده است، در دورهء اول دور خورد و انداخت را آغاز کرد » . « ای منطقه منطقهء طالباست. در این انکاری کردن صحیح نیست. اما جلسات ما کاملاً ملکی است ».« این قریه زیر ادارهء طالبان است اما قربانیان همه غیرنظامیان اند ».

موقف مقامات و منابع محلی رژیم :

مقامات و منابع محلی رژیم از روز اول اعتراف و اصرار داشته اند که در حملهء هوای دشت ارچی تجمع مردم ملکی هدف قرار گرفته است، موقف آنان نیز بیشتر تایید کنندهء گزارش های خبرنگارانی است که به منطقه سفر کردند، سخنگوی اسدالله امرخیل (والی دولتی قندوز ) گفت که : شماری از علمای دینی مراسم دستار بندی را در یک مدرسه‌ی دینی برگزار کرده بودند و دران مراسم حدود سه و نیم هزار نفر شرکت کرده بودند ( و به گفتهء وی در آن اعضای گروه طالبان نیز حضور داشتند )،سخنگوی والی می افزاید : در حمله‌ی هوایی نیروهای ارتش بیش از ۱۰۰ تن کشته و بیش از ۲۰۰ تن دیگر زخمی شده‌اند که بیشترین آن غیرنظامیان هستند، اما مولوی خوش محمد ( وکیل شورای ولایتی قندوز ) می گوید : براساس اطلاعاتی که از مسئول مدرسه‌ء آخندزاده گرفته هیچ عضو گروه طالبان در آن مراسم شرکت نکرده است، وی می افزاید : روز دوشنبه حوالی ۱۲:۳۰ در آخرین دقایق مراسم دستاربندی، دو چرخ‌بال آمده و این تجمع را هدف قرار داده‌اند، وی ویدیوی منتشر شده از سوی وزارت دفاع را رد کرده و به نقل از مسئول مدرسه می‌گوید که آنان نیروهای امنیتی و فرماندهی پولیس قندوز را قبل از برگزاری این مراسم اطلاع داده بودند، اسلام‌الدین ( مدیر اجرائیه ولسوالی دشت ارچی ) می‌گوید : در این حمله حدود ۱۵۰ تن کشته و زخمی شده اند، اما در آن ساحه طالبان حاکم اند و مأمورین دولتی در مورد آمار دقیق تلفات معلومات ندارند .

قابل ذکر است کسانیکه در حملهء هوایی دشت ارچی نزدیکان شان را از دست دادند قصد داشتند تا در برابر مقر ولایت قندوز تظاهرات بکنند، اما نیروهای رژیم آن ها را اجازه ندادند که داخل شهر شوند ( تا مبادا صدا و فریاد آن ها به گوش مردم کشور و جهانیان برسد ) .

موقف بی اساس سران و مقامات رژیم و پاسخ به آن ها :

سران رژیم به ویژه داکتر عبدالله و محمد محقق هنوز هم اصرار دارند که نیروهای رژیم مرکز و تجمع طالبان را هدف قرار داده اند، عبدالله در حرفهای پر از ضد و نقیض خود گفته است : « نیروهای دولتی دیروز یک مرکز طالبان را در ولایت کندز آماج قرار دادند، متأسفانه که در این حمله غیر نظامیان جان باختند،اما در این شکی وجود ندارد که در این‌جا طالبان حمله‌های شان را رهبری می‌کردند و یک مرکز شان بود » ، محقق گفته است : « در آن جا یک نشست نظامى و برنامه‌ريزى در راستاى عمليات بهارى گروه طالبان و ارزيابى چگونگى راه‎هاى سقوط دادن ولايت قندوز در جريان بوده و در اين جلسه دو ياسه نفر از شوراى كويته به رهبرى قارى بريال نيز اشتراک و تعدادى زيادى از فرماندهان طالبان از ولايات شمال شرق نيز حضور داشته‌اند » ،  رادمنش ( سخنگوی وزارت دفاع رژیم ) ادعا دارد که : « آن یک جلسهء سری طالبان بود،در آن‌جا نه مسجد بوده، نه مدرسه بوده و نه هم برنامه دستار بندی  » ،  اما نقدهای قریب الرحمن شهاب ( عضو گروه دادخواهی و حفاظت از غیرنظامیان ) در پاسخ به یاوه گویی های این غلامان حلقه بگوش بسنده است، وی می گوید : «  سؤال ما این است که این چگونه جلسه سری است که در میان ۳۰۰ نفر غیر نظامی تصمیم می‌گرفتند ؟ شما در ذهن خود از خود سؤال کنید که یک تصمیم نظامی طالبان در میان ۳۰۰ نفر تصمیم گرفته می‌شود ؟، گپ دوم این است که اگر شما «وزارت دفاع» می‌خواستید طالبان را هدف قرار دهید برای هدف قرار دادن جاهای دیگری را هم داشتید ».

غلام حضرت كريمی ( سخنگوی فرقه بيست پامير ) هرگاه دیگر راه ها را مسدود دید به یک دروغ شاخ دار رو آورد، دروغی که برای هیچ کسی قناعت بخش نبود، کریمی ادعا کرد :  « طالبان پس از این حمله، بر روی افراد ملکی گلوله باری کرده اند و با این کار شان می خواهند بار ملامتی را بر دوش نیروهای امنیتی بیاندازند » ، اما نعیم منگل ( رییس بیمارستان ساحوی کندز ) می گوید که « این افراد به اثر پارچه‌های بمب زخم برداشته و گلوله‌های از جنگ افزار در بدن شان دیده نمی‌شود» ، ( همچنان کریم امینی نیز در گزارش خود به نقل از شاهدان رویداد می نویسد که : دو چرخبال پس از پرتاب موشک‌ها، بر این محل آتش گشودند و آنان فیرهای شان را نزدیک به ۱۰ دقیقه ادامه دادند ) .

موضوع منطقه و مدرسه :

کریم امینی در گزارش خود می گوید که قریهء دفتانی و دور و بر آن، در یک شعاع ۳۰ کیلومتری زیر ادارهء طالبان است، منابع محلی رژیم ادعا می کنند که دشت ارچی یک مرکز کلیدی برای طالبان است و بخش‌های زیاد این ولسوالی زیر ادارهء طالبان است و به ویژه قریهء دفتانی از هفت سال به این سو در کنترول طالبان است، بلی، طالبان نیز این انکار ندارند که بیشتر ساحات ولایت قندوز به شمول قریهء دفتای زیر حاکمیت طالبان است، اما تعجب آور اینست که بسیاری از مقامات سیاسی و نظامی رژیم چنان جلوه می دهند که این منطقه چون از طالبان است لهذا همه قربانیان نیز طالبان هستند و مشکلی ندارد، گویا خون مردم که در ساحات زیر کنترول طالبان زندگی می کنند ارزشی ندارد و کشتن آنان روا است، جاوید فیصل ( سخنگوی ریاست اجراییهء رژیم ) در یک برنامهء تلویزیونی ازین هم فاش تر می گوید : ما مدرسه ها را ازین سبب هدف قرار می دهیم که دران تروریستان تربیه می شوند، گویا از نگاه فیصل دو دلیل برای حملهء هوایی وجود دارد، یکی اینکه منطقه در کنترول طالبان بود و دوم اینکه محل تجمع مدرسه بود.

Related posts