تازه ترین ها

آتش بس و نقش منفی رسانه ها

آتش بس و نقش منفی رسانه ها

حبیبی سمنگانی

 نقش رسانه های استعماری غرب هیچگاه و در هیچ جا ستودنی نبوده است، یگانه هدف از ایجاد این رسانه ها اینست که سیاه را سفید، سفید را سیاه، خوب را بد، بد را خوب، حقیقت را دروغ و دروغ را حقیقت جلوه بدهند، شعار ظاهری و نمایشی چنین رسانه ها بی طرفی، واقعیت گویی و بشر دوستی است. اما در حقیقت، حرف حرف شان حکایت از طرفداری می کند، هر دروغی را بخواهند واقعیت جلوه می دهند و واقعیت ها را نادیده می گیرند، هر چه به بهانهء بشر دوستی تنها به غربگرایی می پردازند، یعنی هر چه را غربی ها می کنند بشر دوستانه است و دیگران باید ازان پیروی بکنند و یا به تعبیر آسان تر، تنها فرهنگ غرب نماد بشر دوستی است و بس.

نقش این رسانه ها در افغانستان به ویژه پس از تهاجم نظامی امریکا و ناتو در سال ۲۰۰۱م هرگز سازنده و مثبت نبوده است، حتی افغان ها بالعموم به زودی درک کردند که ازین رسانه ها تنها به حیث ابزار جنگ فرهنگی امریکا و غرب بر علیه ملت مسلمان افغانستان استفاده می شود. فاجعه های بزرگ بشری که در اثر جنایات جنگی امریکا و همنوایانش در ۱۷ سال اخیر در افغانستان رخ داد همواره از چشم این رسانه ها پنهان ماند، رسانه های استعماری همیش از روی یک هدف مشخص تلاش کرده اند دیدگاه طائفهء کوچکی را به حیث نمادِ خواسته های ملت افغان به جهان جلوه بدهند، این رسانه ها به اجتماعات چند هزار نفری افغان ها بر خلاف امریکا و ناتو التفاتی ندارند، در تلاش آن یک نفری هستند که از فرهنگ اسلامی و افغانی بغاوت کرده باشد، این رسانه ها وظیفه دارند چنین نفرهای را پیدا و به سازمان های خارجی معرفی بکنند تا از سوی آن ها تقدیر شود، سپس همین رسانه ها باید آن چند نفر را به حیث شخصیت های مبتکر و به عنوان اینکه از فلان سازمان غربی مدال دریافت کرده است برای سائر افغان ها الگو بسازند.

قابل ذکر است که نقش رسانه های مزدور از رسانه های استعماری هم بدتر است. این رسانه ها ظاهرا داخلی و یا افغانی پنداشته می شوند و لیکن برای همگان عیان است که هر یکی این رسانه ها، سپانسرهای خارجی دارند و حتی در بعضی صورت ها صد در صد مصارف شان از سوی سفارت های خارجی پرداخته می شود، مسئولین و کارگران این رسانه ها نه تنها با ضعف استعداد ژورنالستی مواجه هستند بلکه (بر خلاف رسانه های استعماری) حتی دارای جزوی ترین اختیار هم نیستند، ایشان تنها مؤظف هستند به آنچه از سوی سپانسران امر می شوند کورکورانه انجام بدهند و یا آنچه را رسانه های استعماری انجام می دهند کاپی و تکرار بکنند.

رسانه های استعماری و مزدور، وقاحت و رسوایی تازه ای شان را در قضیهء آتش بس به نمایش گذاشتند. امارت اسلامی در اعلامیهء خود و بعدا محترم ذبیح الله مجاهد (سخنگوی امارت اسلامی) در مصاحبه های خود تصریح کرد که آتش بس سه روزهء ما واکنش به آتش بس رژیم کابل نیست، بلکه هدف ازین آتش بس آسایش مردم در سه روز اول عید است، اما رسانه های مذکور به گونهء قصدی چنان وانمود می ساختند گویا آتش بس به توافق هر دو جانب صورت گرفته است. هدف آن ها ازین کار فشار آوردن بر امارت اسلامی بود، گویا آتش بس به توافق هر دو جانب صورت گرفته است و حالا چون رژیم کابل مدت آتش بس را تمدید کرده است باید طالبان نیز تمدید بکنند، ظاهر است که امریکا و رژیم کابل در قضیهء آتش بس نیز از رسانه ها برای رسیدن به هدف خود به حیث ابزار استفاده کردند.

آتش بس سه روزهء طالبان، بدون شک نتائج خوبی با خود داشت. مثلا این ادعای امریکا و رژیم کابل بی اساس ثابت شد که بیش از ۲۰ گروه مخالفین مسلح در افغانستان فعالیت دارند، یا اینکه طالبان در داخل خود چند گروه هستند و از مقام واحد فرمان نمی گیرند. همه دیدند که مجاهدین به سرکردگی امارت اسلامی متحد و یکپارچه بوده اند و به فرمان امیر واحد شان بدون چون و چرا جنگ را متوقف ساختند و پس از سه روز اول عید دوباره از سر گرفتند. حالا مناسب بود که رسانه ها این را یک نکتهء مثبت و امیدوار کننده جلوه می دادند، زیرا گفتگو و مذاکرات با یک گروه از هر لحاظ آسان تر است از گفتگو و مذاکرات با گروه های متعدد، اما رسانه های استعماری و مزدور از نمایش وحدت و یکپارچگی طالبان چنان سراسیمه شدند که دیگر از همه جوانب مثبت آتش بس صرف نظر نموده به این تبلیغات دروغین رو آوردند که مقامات طالبان در موضوع آتش بس دچار اختلافات شده اند، هزاران تن افراد طالبان به شهرها آمدند و پس برنگشتند و چطور و چنان .

از لحظهء نشر اعلامیهء امارت اسلامی در مورد آغاز آتش بس تا روز سوم عید، رسانه های استعماری و مزدور تحت عنوان اینکه «طالبان چرا آتش بس کردند ؟» به نکته های منفی پرداختند که گویا طالبان از جنگ خسته شده اند، طالبان به پیشنهاد اشرف غنی سر نهادند، طالبانی که به شهرها پایین شده اند از برگشت به میادین جنگ انکار کرده اند و و و………..، اما روزی که امارت اسلامی از تمدید آتش بس انکار کرد، همین رسانه ها بود که این بار زیر عنوان اینکه «طالبان چرا آتش بس را تمدید نکردند ؟» کوشیدند به تحریف اذهان بپردازند که گویا طالبان به اختیار خود نیستند، طالبان باید آتش بس را برای درازمدت تمدید می کردند و و و………..، اما واقعیت اینست که آتش بس سه روزهء طالبان همه تلاشهای هفده سالهء آن ها را نقش بر آب ساخت. رسانه ها به این باور بودند که مردم در نتیجهء پروپاگندهای منفی ما از سایهء طالبان هم هراس داشته باشند، اما به گونه ای که مردم از طالبان در شهرها و روستاها استقبال کردند، پرچم سفید را برافراشتند و شعارهای مرگ بر امریکا را زمزمه کردند، امریکا، رژیم کابل و رسانه های زیر دست آنان را وحشت زده ساخت و آنان پی بردند که طالبان نه تنها در عرصهء نظامی بلکه از لحاظ محبوبیت مردمی نیز برنده و پیشتاز هستند.

Related posts