تازه ترین ها

وحشت های تازۀ اشغالگران و تحسین مزدوران

وحشت های تازۀ اشغالگران و تحسین مزدوران

گفته می شود که اشرف غنی – رئیس رژیم چند سرۀ کابل – پس ازینکه ترامپ و بعضی اعضای مهم ائتلاف جنگی وی از دیدار با وی انکار کردند، به جلسهء ملل متحد نرفت.

بنا برین نمایندگی خود را به چنان یک حریفِ حلیف خود سپرد که مدت غیر قانونی چهار ساله اش  را در رقابت ها، مخالفت ها و مشاجره های لفظی با وی سپری کرده است، کسی که تعریف منصب وی نه در قانون رژیم کابل وجود دارد و نه هم در اصول جهانی.

عبدالله بجای غنی به جلسهء ملل متحد رفت، وی دران جا پیش از همه به تحسین نیروهای اشغالگر پرداخت و به خبرنگاران گفت : نیروهای خارجی در افغانستان از ارزش های ما محافظت می کنند.

در حالی که همین دو روز پیش، ملل متحد در راپور خود افزایش تلفات ملکی در حملات هوایی خارجی ها را تکان دهنده قرار داده بود، آیا این کمال چشم سفیدی نیست ؟

واقعیت اینست که موجهای اخیر کشتارهای دسته جمعی مردم ملکی از سوی اشغالگران و مزدوران داخلی آنان، به بحران بزرگ بشری تبدیل شده است.

هر شب و روز یک فاجعهء بشری در بخشهای مختلف کشور بر اثر بمباران و عملیات های شب هنگام رخ می دهد و سکوت نهادهای جهانی بشری وضعیت را وخیم تر ساخته است.

متاسفانه، این تراژدی وحشیانه نه بار اول است و نه هم بار اخیر، زیرا از یکسو متهاجمین بی رحم صلیبی برای پنهان داشتن شکست خود همچون سگ دیوانه به هر سو دهن می اندازند، از سوی دیگر غلامان زرخرید شان نیز دانسته اند که با شکست اشغالگران، ایشان نیز درین کشور جای پا ندارند.

از همینست که آنان تمام افغان ها را دشمن می دانند و فکر می کنند که با شکنجه، اهانت، زندانی کردن و کشتن تمام ملت و با پامالی معتقدات دینی و ارزشهای ملی این سرزمین، می توانند پیروز شوند.

دیگر هیچ راهی را سراغ ندارند، بناءً وحشت های را که هیچ فطرت بشری به ارتکاب آن جرات نمی تواند، متجاوزان صلیبی و مزدوران بی وجدان شان در روز روشن انجام می دهند. خانه و قریه، مسجد و مدرسه، مکتب و کلینک و محافل غم و خوشی را بدون تمییز بمباران می کنند.

ویژگی اشغالگران صلیبی اینست که هرگاه از کنترول مناطق مستعمرۀ خود نا امید شوند، دران جا دست به ویرانی و تباهی می زنند، امریکایی های اشغالگر زمانی از عراق فرار کردند که دریای خون را دران کشور جاری ساختند و شهرهای آباد را به ویرانه ها تبدیل کردند.

آن ها می خواهند در افغانستان نیز عین این جنایت را تکرار نموده، ملت مسلمان افغانستان را در تراژدی های بی پایان گرفتار بکنند. آن ها درین جا نیز چنان غلامان زر خریدی پیدا کرده اند که نسبت به خودشان به مراتب وحشی تر و سفاک تر اند.

آنان انتقام خود را همواره از مردم بی دفاع می گیرند، واقعات ننگرهار، لغمان، لوگر، پکتیا، قندور، فراه، میوند، میدان وردک و…….. نمایانگر این واقعیت است.

در تاریخ افغانستان، به اندازۀ مقامات رژیم بست سرۀ کنونی غلامان پست فطرت نگذشته اند. وفاداری که ایشان به باداران خود نشان داده اند و دشمنی که با ملت خود کرده اند، در تاریخ کمتر نظیری دارد. اما ترامپ بازهم از دیدار با ایشان انکار می کند. روشن می شود که ایشان در خسران دنیوی و اخروی اند. خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ .

اما اشغالگران و این مزدوران ذلیل باید بیاد داشته باشند که افغانستان زادگاه ملت مجاهد است، سرهای اشغالگران زیادی را درین جا طعمهء خاک شده است، حرکت و مقاومت منظم ملی و اسلامی افغان ها تحت لوای سفید امارت اسلامی درین کشور جریان دارد، مقاومتی که منزل پیروزی اش با گذشت هر روز نزدیک تر می شود. کفار جهان خوب می دانند که این مرز و بوم گورستان امپراتوری ها است.

Related posts