تازه ترین ها

نگاهی به زندگی شهید داکتر نصیر الدین حقانی تقبله الله

نگاهی به زندگی شهید داکتر نصیر الدین حقانی تقبله الله

شهید داکتر نصیرالدین حقانی – تقبله الله – پسر بزرگ مجاهد کبیر مولوی جلال الدین حقانی – رحمه الله – بود، وی در سال ۱۳۵۶ خورشیدی در روستای کندو در مربوطات ولسوالی وزی زدران ولایت پکتیا چشم به جهان گشود.

نصیرالدین حقانی یک ساله بود که کمیونست ها در افغانستان کودتا کردند و زمام قدرت را به دست گرفتند. مولوی جلال الدین حقانی که پیش از کودتا، در برابر افکار کمیونستی مبارزه می کرد به حرکت علنی جهادی پرداخت و عملیات های نظامی را در برابر رژیم کمیونستی در مناطق دور افتادۀ پکتیا و پکتیکا به راه انداخت.

خانوادۀ مرحوم حقانی صاحب نیز در اثنای هجرت سراسری افغان ها برای نجات از ظلم و ستم کمیونست ها به آن سوی مرز دیورند هجرت کرد و در منطقهء میران شاه – وزیرستان شمالی – سکونت گزید، نصیرالدین حقانی تعلیمات دینی را در جامعه دارالعلوم منبع الجهاد فرا گرفت و دورۀ حدیث را نیز دران جا خواند، تعلیمات عصری را تا صنف دوازده در لیسهء عالی انجمن القرآن خواند و در نتیجهء امتحان کانکور موفقانه به دانشکدۀ طب راه یافت. اما روند آموزشی وی بر اثر تهاجم امریکایی ها ناتمام ماند.

نصیر الدین حقانی خوردسال بود که با پدر مجاهد خود به سنگرهای جهاد در برابر کمیونست ها می رفت، وی در فضای جهادی بزرگ شد و به تربیه و رهنمایی پدر مجاهد خود رشد کرد، همان بود که تا پایان زندگی همچو مجاهد شکست ناپذیر و سربلند بر موقف خود استوار ماند.

داکتر نصیر الدین حقانی علوم دینی و عصری را به شکل مساوی دنبال کرده بود، استعداد فوق العادۀ علمی داشت و بر علاوه از زبان مادری اش – پشتو – به چهار زبان دیگر – عربی، فارسی، اردو و انگلیسی – نیز به روانی صحبت می کرد.

داکتر نصیر الدین حقانی با آغاز جهاد مردم افغانستان در برابر امریکا به حیث یک فرمانده فعال، مؤثر و متحرک جهادی، مبارزۀ خود را در برابر امریکایی های اشغالگر ادامه داد. وی به نیابت از حقانی صاحب بزرگ – رحمه الله – در شورای رهبری امارت اسلامی حضور داشت و در بخش های مختلف تشکیلات نظامی و ملکی خدمت نمود. تا اینکه به تاریخ ۱۱/۱۱/۲۰۱۳م در یک حملهء تروریستی دشمن بزدل به مقام عالی شهادت رسید. انا لله و انا الیه راجعون.

واکنش ها در برابر شهادت داکتر نصیر الدین :

پس از شهادت داکتر نصیر الدین حقانی، عکس العمل ها در مورد شهادت وی متفاوت بود، اگر از یکسو پیام های غم شریکی مسلمان ها نشان دهندهء محبت و الفت آن ها با داکتر صاحب شهید بود، از سوی دیگر اظهارات و تبصره های دشمن نشان داد که وی چه اندازه خار چشم دشمنان و مبارز اثر گذار در برابر کفر جهانی بود.

شورای رهبری امارت اسلامی از همه اولتر در مورد شهادت داکتر نصیر الدین حقانی بیانیه داد و در پیام تسلیتی خود چنین گفت :

«با تاسف فراوان خبر شدیم که داکتر نصیر الدین حقانی – پسر بزرگ عضو شورای رهبری امارت اسلامی و شخصیت نامدار علمی و جهادی محترم مولوی جلال الدین حقانی (حفظه الله) – در یک حملهء ناجوانمردانه و تروریستی دشمن به شهادت رسید، انا لله و انا الیه راجعون.

امارت اسلامی مراتب تسلیت و غم شریکی خود را با پدر گرامی شهید – محترم مولوی جلال الدین حقانی حفظه الله، برادرانش، خانوادۀ محترم وی و تمام مجاهدین امارت اسلامی عرض می دارد، شهید داکتر نصیرالدین حقانی چون روح خود را در راستای جهاد به ذات یکتا سپرده است از بارگاه متعال برایش جنت الفردوس و برای نزدیکانش صبر جمیل و اجر عظیم مسئلت دارد.

مساعی و تلاش های وی در راه جهاد بسیار قابل قدر است، شهید داکتر نصیر الدین حقانی تا پایان زندگی در میدان مبارزه در برابر اشغال ثابت قدم ماند، دشمن نتوانست دلاوری و فعالیت وی در راستای جهاد را تحمل بکند، شهادت وی واقعا برای امارت اسلامی و مردم افغانستان ضایعه ای بزرگی است».

دشمن نیز شهادت داکتر نصیرالدین حقانی را در مطبوعات به شکل گسترده انعکاس داد و دست آورد بزرگ خود خواند، رادیوی استعماری امریکا – اروپای آزاد – که در زبان پشتو به نام رادیوی آزادی فعالیت می کند و نظر رسمی دولت امریکا را انعکاس می دهد، گفت که : نصیرالدین حقانی ستون فقرات و مغز مبتکر تشکیلات جهادی حقانی صاحب بود و امور مختلف نظامی و مالی را پیش می برد.

دشمن شهادت وی را دست آورد بزرگ خواند، اما بالمقابل مجاهدین گفتند که جای وی خالی نیست بلکه راه اش دنبال می شود.

مجاهد نامدار و پدر شهید داکتر صاحب، مولوی جلال الدین حقانی – رحمه الله – از طریق مطبوعات پیام خود را به نشر رسانید، پیامی که دل های دردمند را مرهم گذاشت، این اعلامیه که ایمان و توکل علی الله از جملات و کلمات آن می درخشد، قرار ذیل است.

پیام ویژۀ مولوی جلال الدین حقانی – رحمه الله – در مورد شهادت پسر بزرگش

مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ ۖ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ ۖ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا – الاحزاب : ۲۳ –

مردم مؤمن و مجاهد افغانستان و مجاهدین مبارز در برابر متهاجمان صلیبی !

السلام علیکم و رحمت الله و برکاته !

نخست از همه، شهادت مجاهد فداکار شهید نصیرالدین حقانی را به عالیقدر امیرالمؤمنین حفظه الله، مجاهدین فداکار و برای خود مبارک باد می گویم. خداوند متعال وی را در بارگاه خود در زمرۀ شهداء، صدیقین و صالحین جا بدهد.

برادران !

شهادت در راه پروردگار افتخار بزرگی است که رسول اکرم – صلی الله علیه وسلم – با همه افضلیت و مرتبت بلند خود خواهش آن را کرده است و جایگاه عالی شهید را در احادیث مبارکه ستوده است.

شهادت افتخار و سعادت ویژه ای است که تنها بنده گان مخلص خداوند به آن سرفراز می گردند، شهادت شرف و برتری است که نصیب بهترین مجاهدین راه خدا می گردد و بالاخره شهادت از لحاظ معنوی موفقیت مجاهد است که به وسیلهء آن به رضای پروردگار می رسد و به نعمت های جاودانی جنت الفردوس نائل می گردد.

ملت مسلمان و مجاهد !

امروز مجاهدین غیور ما در سنگرهای دفاع از کشور خود در برابر اشغالگران می رزمند، خداوند تعالی در نتیجهء شهادت ها و قربانی های آن ها فتوحات بزرگی را درین مقابلهء تاریخی نصیب مجاهدین کرده است، فتوحاتی که دشمن مغرور را با همه نیروی نظامی و تخنیکی اش به شدت سراسیمه ساخته است، راه فرار را گم کرده است و وجاهت جهانی آن لگدمال شده است.

برادران !

راه جهاد مسیر قربانی ها و فداکاری ها است، روند قربانی های جهادی از شهادت حضرت حمزه رضی الله عنه در غزوۀ تاریخی احد آغاز گردیده و با گذشت چهارده قرن هنوز هم جریان دارد، شهید داکتر نصیر نیز یکتن از رهروان راه پر افتخار مبارزۀ حاکمیت نظام اسلامی و استقلال کشور عزیز بود که بالاخره به آرمان خود رسید، خداوند تعالی شهادت وی را قبول بکند.

شهید داکتر نصیر نه اولین شهید خانوادۀ ما بود و نه هم آخرین، بلکه تمام خانوادۀ حقانی خانوادۀ جهاد و شهادت است، شهادت در راستای تحکیم نظام الهی و دفاع از حریم کشور بزرگ ترین آرمان این خانواده است، خودم به شهادت هر شهید کشور رشک می کنم که کاش این افتخار تاریخی شهادت نصیب من می شد، من بخش اعظم عمر فانی خود را به این آرمان سپری کرده ام که چه زمان افتخار شهادت نصیب ام می گردد. الحمدلله، ما و شما همه مسلمان هستیم و مسلمان ها شهادت در راه خدا را دوست دارند، چنانکه کافران زندگی، لذت ها و نعمت های دنیا را دوست دارند.

افغان های مؤمن و مجاهدین عزیز !

ملت غیور ما از سه و نیم دهه به این سو برای تحکیم نظام اسلامی قربانی می دهند، فداکاری ها و قطرات خون آن ها که در راه جهاد ریخته است بسیار گرانبها است، ما و شما باید به خون آن ها ارج بگذاریم و ارج گذاری به خون شهدا اینست که برای تنفیذ نظام خداوندی بکوشیم و از احکام مقدس اسلام پیروی بکنیم. صف جهادی خود را متحد نگهداریم، از بزرگان خود اطاعت بکنیم و برای آرامی و خوشحالی ملت آزردۀ خود دست به کار شویم.

برادران !

شهادت مجاهدین ما در معرکهء حق و باطل عامل کامیابی ما است، نه سبب ناکامی ما. سبب ناکامی ما انحراف ما، خیانت ما در برابر خون شهدا و چند پارچگی ما است. خداوند تعالی ما را و در مجموع تمام امت اسلامی را ازین خطر مهلک نجات بدهد.

والسلام

مولوی جلال الدین حقانی

۱۰/۱/۱۴۳۵ ه ق

۲۲/۸/۱۳۹۲ ه ش – ۱۳/۱۱/۲۰۱۳م

شخصیت شهید داکتر نصیرالدین حقانی :

مقولهء عربی است «الولد سر ابیه» ، نصیرالدین حقانی نیز از نگاه هویت ظاهری، شخصیت، فکر و عمل مثال زندۀ پدر مجاهد خود مولوی جلال الدین حقانی – رحمه الله – بود، خداوند تعالی قیافهء زیبا، جذاب و با حشمت داده بود، سیرتاً بسیار متواضع و خاکسار بود و هر کسی می توانست خاکساری وی را در اولین دیدار درک بکند.

یکتن از اعضای شورای رهبری امارت اسلامی که شهید داکتر صاحب را از نزدیک می شناخت، می گوید : «داکتر صاحب موقف خود را همواره با حوصله و استدلال قوی بیان می کرد، با کسانی که از وی سناً بزرگ تر بودند مؤدبانه تعامل می کرد، بسیار مؤدب و محترم بود، در پهلوی زیبای سیرت حسن صورت نیز داشت، همواره به ذکر پروردگار رطب اللسان بود، سخاوت و کمک با مردم بی بضاعت عادت همیشگی اش بود، بر علاوه از عبادات فرضی به عبادات نفلی نیز مشغول می بود، خوشطبعی داشت اما در مورد مسائل مهم جدی بود و سطحی نگاه نمی کرد.

خانوادۀ حقانی، خانوادۀ قابل رشک مجاهد و شهید پرور :

شهید داکتر نصیرالدین حقانی، نخستین فرد خانوادۀ حقانی نبود که آماج حملهء کفر جهانی قرار گرفت و به مقام عالی شهادت نائل گردید، اگرچه شهادت وی برای صف جهادی ضائعهء بزرگی بود، اما برای خانوادۀ حقانی واقعهء چندان فوق العاده و غیر مترقبه نبود، زیرا با توجه به نقش این خانواده در عرصهء جهاد و مقاومت، خانوادۀ حقانی را در سطح افغانستان و جهان اسلام خانوادۀ شهیدان و غازیان خواند.

تنها در ۱۲ سال اول اشغال امریکایی، شمار شهدای خانوادۀ حقانی به شمول مردان و زنان، کودکان و بزرگان به ۵۸ تن رسیده است.

این خانواده نه تنها در برابر طاغوت امریکایی، بلکه پیش ازین در جهاد بر ضد فرعونیت شوروی نیز اعضای زیادی خود را نثار دین و میهن کرده است.

این خانواده ازین لحاظ نیز قابل غبطه است که نام پنج عضو این خانواده در لیست سیاه استعمار کفری جا گرفت.

مولوی جلال الدین حقانی – رحمه الله – به تاریخ ۳۱ جنوری ۲۰۰۱م به جرم وفاداری به امارت اسلامی و سر ننهادن به کفر جهانی شامل لیست سیاه کفار شد، نام سراج الدین حقانی به تاریخ ۱۳ سبتمبر ۲۰۰۷م و نام داکتر نصیرالدین حقانی به تاریخ ۲۰ جون ۲۰۱۰م در لیست سیاه درج گردید. نام حاجی خلیل حقانی – برادر حقانی صاحب مرحوم – به تاریخ ۹ فبروری ۲۰۱۱م و نام شهید بدرالدین حقانی به تاریخ ۱۱ می ۲۰۱۱م در لیست سیاه افزوده شد.

Related posts