تازه ترین ها

استراتژی ترامپ در برابر مقاومت جهادی ناکام شد

استراتژی ترامپ در برابر مقاومت جهادی ناکام شد

نسیم شاهد // ترجمه : ابوزبیر

زمانی که دونالد ترامپ وارد کاخ سفید شد، فکر داشت که امریکا چرا در افغانستان می جنگد و چرا تا هنوز ازین کشور بیرون نشده است ؟

ترامپ مخالف سرسخت این طولانی ترین جنگ تاریخ امریکا بود. وی در ماه نومبر سال ۲۰۱۳م، مقامات امریکایی را که پیمان امنیتی با ادارۀ کابل را امضا کرده بودند «احمقان» خوانده بود.

اما هرگاه ترامپ جاگزین اوباما در کاخ سفید شد، جنرالان امریکایی توانستند فکر وی را چیزی تغییر بدهند و برای ابقای نیروهای امریکایی در افغانستان آماده بسازند.

به تاریخ ۲۱ اگست ۲۰۱۷م، دونالد ترامپ پس از مشوره های زیادی استراتژی جدید خود را در قبال افغانستان و آسیای جنوبی اعلان کرد، استراتژی که هیچ کسی امید کامیابی آن را نداشت (و بالاخره ناکام هم شد).

استراتژی که از سوی جنرالان امریکایی ساخته شده بود تمرکز بر این داشت که بر طالبان از هر طرف فشار بیاورند و بالاخره آن ها را مجبور بکنند که حضور نیروهای امریکایی را در کشور خود بپذیرند و آمادۀ گفتگو با ادارۀ کابل شوند.

ترامپ برای رسیدن به این هدف، ۴۰۰۰ هزار عسکر اضافی را به افغانستان روان کرد و شمار نیروهای امریکایی در افغانستان به ګفتهء پنتاگون به ۱۴۰۰۰ عسکر افزایش یافت. همچنان استخبارات امریکایی برای کشتن و گرفتاری بزرگان طالبان نیروهای ویژۀ افغان را وظیفه دادند که عملیات های شب هنگام انجام بدهند، بمباران دشمن نیز افزایش یافت.

در عرصهء اجتماعی و دینی، برای از بین بردن مشروعیت مقاومت طالبان نشست های را در کابل، اندونیزیا و جده دائر نمودند. همچنان به همکاری ادارۀ کابل گروه های را به عنوان حرکت های مردمی روی کار ساختند، امریکا برای این نشست های دینی و حرکت های مردمی تبلیغات زیادی کرد.

در عرصهء دیپلوماتیک و اقتصادی، بر بعضی کشورها به ویژه پاکستان فشار آوردند که روابط با طالبان را قطع بکنند، امریکا و ادارۀ کابل هر آن کشوری را به همکاری با طالبان متهم کرده اند که با طالبان روابط دیپلوماتیک دارند. طالبان و این کشورها داشتن روابط دیپلوماتیک با یکدیگر را تایید کرده اند و هر دو جانب این را حق خود می دانند.

یک سال پس، همه چیز برعکس

اما یکسال پس، تمام جهان به چشم سر می بیند که نه طالبان شکست خوردند، نه هم مشروعیت مقاومت شان زیر سوال رفت، نه با مشکلات قابل ملاحظهء مالی دچار شدند و نه هم کسی روابط دیپلوماتیک خود را با طالبان قطع کرد.

در عرصهء نظامی، طالبان حدود ۸ ماه پس از اعلان استراتژی ترامپ به تاریخ ۱۴ ماه می ۲۰۱۸م بر شهر فراه حمله کردند و ۹۷٪ شهر را در کنترول خود گرفتند. همچنان ۱۱ ماه پس ازین اعلان استراتژی ناکام، به تاریخ ۱۰ اگست بر شهر غزنی حمله کردند، حدود ۸۵٪ شهر را در سلطهء خود درآوردند و این شهر را گورستان نیروهای دولتی ساختند. درین جنگ حدود ۲۵۰ تن عساکر دولتی کشته شدند.

سیگار (ادارۀ بازرسی امریکا برای افغانستان) در یک راپور اخیر خود گفته است که طالبان بر نیمی از افغانستان نفوذ و کنترول دارند و فیصدی حاکمیت طالبان با گذشته هر روز افزایش می یابد.

از سوی دیگر، اگرچه بمباران های امسال امریکا رکورد ثبت کرده است، اما باز هم نتوانسته است از پیشرفت طالبان جلوگیری بکند، امریکا از ماه جنوری تا اخیر ماه سپتمبر امسال (به اساس آمار نیروهای هوایی امریکا) ۵۲۱۳ بمب بر افغانستان پرتاب کرده است، ممکن شمار بمب های پرتاب شده به مراتب بیشتر باشد و یقینا این آمار تا پایان سال دیگر هم بالا می رود.

در عرصهء اجتماعی و دینی نیز، حرکات و نشست های امریکا بر ضد طالبان ناکام ماند و به تدریج این تلاش ها خاموش شد.

در عرصهء دیپلوماتیک نیز طالبان به جای اینکه متضرر شوند، توانستند کشورهای جهان را همنوای خود بسازند.

بجای زورگویی، راه دیپلماسی :

با گذشت بیش از حدود یک سال، ترامپ با دیدن ناکامی استراتژی اش به دیپلوماتان خود فرمان داد برای پایان دادن جنگ، گفتگوهای مستقیم را با دفتر سیاسی طالبان در قطر آغاز بکنند. گامی که همواره طالبان بر آن اصرار داشتند.

به تاریخ ۳۱ ماه اگست ۲۰۱۸م، روزنامهء امریکایی «لانگ وار ژورنال» گفته بود : مقامات نظامی امریکا با توجه به عادت ترامپ که ناگهان موقف خود را تغییر می دهد، ترس دارند که مبادا بدون هشدار قبلی، در مورد خروج عساکر امریکایی از افغانستان تصمیم بگیرد.

الیس ویلز «نمایندۀ امریکا برای آسیای جنوبی» با نمایندگان سیاسی طالبان در دفتر قطر دید، سپس امریکا زلمی خلیلزاد را نمایندۀ ویژه برای افغانستان مقرر کرد و او نیز دیدارهای خود را با طالبان آغاز کرده است.

ادارۀ کابل اگرچه ظاهرا از پیشرفت های تازه استقبال کرده است، اما قلباً نمی خواهد که امریکا با طالبان گفتگوی مستقیم داشته باشد و ایشان بی خبر بمانند.

روزنامهء امریکایی «نیویارک تایمز» به تاریخ ۱۸ اکتوبر ۲۰۱۸، در یک راپور خود گفته بود که زلمی خلیلزاد پس از سفر قطر به کابل آمد و در ارگ با اشرف غنی دید، اشرف غنی در مورد جزئیات ملاقات با طالبان پرسید، اما خلیلزاد فی الفور موضوع گفتگو را تغییر داد و به غنی جواب نداد.

نیویارک تایمز نوشته بود که اشرف غنی به امریکا بسیار وفادار است، حتی مخالفین اش وی را به لقب «بلی گوی امریکا» یاد می کنند، اما خلیلزاد (با چنین برخورد خود) وی را اهانت کرد.

به هر حال، اکنون همه جنرالان استخباراتی امریکا به این باور شده اند که از راه زورگوی نمی توانند در جنگ افغانستان پیروز شوند و یگانه راه پایان این جنگ حل سیاسی است. یعنی استراتژی ترامپ و مصارف امریکا بر ادارۀ کابل کاملاً بی جا بود و بالاخره (اگرچه ادارۀ کابل برای بقای خود دست و پا بزند) راه برون رفت را تلاش می کنند و پا به فرار می شوند.

Related posts