تازه ترین ها

رهایی اسیران ابتکار خوب برای اعتمادسازی

رهایی اسیران ابتکار خوب برای اعتمادسازی

در اوائل اشغال، ائتلاف اشغالگران به سرکردگی امریکا این را ابتکار بزرگ خود می دانستند که افغان های نامطلوب به ویژه مجاهدین را به نام طالب تعقیب بکنند، گرفتار بکنند و تعذیب جسمی و روانی نموده در زندان های وحشی گوانتانامو وغیره بیاندازند، تا وحشت و رعب خود را بر جهانیان حاکم بسازند.

به همین اساس، هزاران تن افغان ها را در کیوبا، بگرام، قندهار، پلچرخی و دیگر بخش های کشور و همچنان در زندان های مخفی کشور همسایه پاکستان انداختند. هزاران نفر دیگر را به اتهام رابطه با طالبان تحت تعقیب گرفتند و برای گرفتاری هر یک شان جوائز دالری تعیین کردند.

زندانیان را در زندان ها هر گونه شکنجهء غیر انسانی کردند، حتی اینکه بسیاری شان زندگی خود را از دست دادند، هدف آنان ازین تعامل غیر انسانی این بود که زور و وحشت خود را به نمایش بگذارند و جهانیان را مرعوب بسازند.

اما با این همه وحشت امریکایی ها، جبههء مقاومت افغان ها در برابر آنان قوی تر شد و در پهلوی چهار هزار امریکایی، صدها هزار افغان ها نیز جان خود را از دست دادند.

اکنون پس از جنگ، وحشت و زورآزمایی ۱۷ ساله، مقامات امریکایی این واقعیت را درک کردند که نتیجهء فشار، انفجار است و نتیجهء وحشت، قوی شدن مقاومت است. بناءً راه گفتگو و تفاهم را در برابر آن طالبِ نامطلوب اختیار کردند.

اگرچه امریکا هنوز هم به زورآزمای هایی نظامی خود با تمام وحشت ادامه داده است، هر روز مردم ملکی را در طی عملیات های شبانه و حملات هوایی در بخش های مختلف کشور به شهادت می رساند و بالمقابل مجاهدین نیز به دفاع از هموطنان بی گناه خود، امریکایی ها و مزدوران آنان را آماج حملات نظامی خود قرار می دهند.

امریکایی ها از یکسو بمباران و عملیات می کنند و از سوی دیگر حرف از مذاکره و تفاهم می زنند، این در حقیقت یگ گونه تناقض است، واقعیت اینست که اگر گزینهء رهایی زندانیان در نظر گرفته شود و از بمباران بی رحمانه و عملیات های شب هنگام بر مردم ملکی دست گرفته شود، این همدردی بشری ممکن کمک خوبی برای مذاکرات بکند، زندانیان باید از هر جا رها شوند، اعم از داخل و خارج از کشور. این ابتکار خوبی برای اعتمادسازی شده می تواند.

امید است که سلسلهء متوقف رهایی زندانیان از بگرام، پلچرخی و دیگر زندان های کشور آغاز گردد و در آن هزاران تن زندانیان ما که از سال ها بدون کدام سرنوشت عقب دیوارهای زندان قرار دارند آزاد شوند و به خوشی با خانواده های شان یکجا شوند. و ما ذالک علی الله بعزیز.

Related posts